„Knox Goes Away” udowadnia, że ​​Michael Keaton wciąż ma wszystko, czego potrzeba.Dzięki uprzejmości Saban Films

Sympatyczny, wielostronny Michael Keaton był przez jakiś czas poza ekranem, ale zarówno jako gwiazda, jak i reżyser Knox odchodzi, swoim nowym, świeżym i wyrafinowanym thrillerze kryminalnym udowadnia, że ​​niczego nie zapomniał o tym, jak nadać niecodziennemu filmowi własną, wyjątkową wrażliwość i kontrolować ją z precyzją i mocą.

W mądrym scenariuszu Gregory’ego Poiriera o przestępczości i psychologii Keaton wymyśla więcej zwrotów akcji niż malownicza kolej jako John Knox, wyrafinowany i świetnie wykształcony płatny zabójca, u którego zdiagnozowano rzadką chorobę neurologiczną, która przedłuża załamanie psychiczne i przyspiesza szybką formę demencja. Ma ostatnią pracę przed emeryturą, ale w obliczu nowej, toksycznej choroby i prognozy na zaledwie kilka miesięcy życia wszystko idzie w złym kierunku i przez pomyłkę zabija trzy ofiary zamiast jednej, w tym swojego partnera i najlepszego przyjaciela (Ray McKinnon). Następnie, w miesiącach upadku, gdy próbuje zreorganizować swój plan gry, odzyskać dawną pewność siebie, dostosować się do świadomości, że jego kariera płatnego zabójcy dobiegła końca, i zorganizować swój majątek, aby spieniężyć pieniądze, które otrzymuje. uratowany, jego problemy jeszcze bardziej się zaostrzają, gdy jego syn Miles (James Marsden), z którym nie widział się od lat, pojawia się o północy w jego drzwiach, zakrwawiony i rozpaczliwie potrzebujący pomocy. Właśnie zabił chłopaka swojej 16-letniej córki i błaga Knoxa, aby pomógł zatuszować brutalną zbrodnię. Jedyne, czego pragnie, to zakończyć w spokoju swoje pełne napięcia i pełne żalu życie, ale zanim Knox odejdzie, musi powiązać kilka nierozstrzygniętych spraw. Nie ma znaczenia, ile jeszcze ciał doda do rosnącego miejsca zbrodni. Odchodzi na dobre, więc czy ktoś się tym przejmie?

Podczas gdy Knox obmyśla skomplikowany plan opieki nad ludźmi, którzy go przeżyją, ciekawie jest obserwować, jak Keaton wykonuje wszystkie czynności w swoim życiu – pozbywając się dowodów, otwierając zamknięte drzwi, z wielkim smakiem zjadając żeberka. W jego zmaganiach pojawia się imponująca obsada drugoplanowych graczy, którzy wypełniają każdą rolę treścią, która sprawia, że ​​niezwykły thriller trzyma w napięciu: Marcia Gay Harden jako jego była żona, Al Pacino jako szef gangstera, który udziela rad, gdy gliniarze blisko, Joanna Kulik jako dziewczyna na telefon, która go zdradza. Niełatwo się z Knoxem rozgrzać – a film nas o to nie prosi – ale gdy zaczyna naprawiać popełnione błędy i zachowywać się jak ojciec i dziadek, jakim nigdy nie był, będzie to jego ostatni akt pojednania (a ponieważ charyzmy Keatona) zaczyna wypływać na powierzchnię poczucie współczucia. Gwiazda reżyseruje ten ponury neo-noir z solidną i niezachwianą siłą, przedstawiając zarówno upadek Knoxa z powodu zimnego, wyrachowanego zawodowego przestępcy, jak i zagubionego, zdezorientowanego ojca szukającego sposobów na nowy początek pod koniec gry. Knox odchodzi to wzorowy dramat kryminalny, który w świeżym świetle spogląda na stare klisze i daje niezawodnej, ale wciąż zaskakującej gwieździe, szansę zademonstrowania zakresu i głębi charakteru, którego rzadko ma szansę poznać.