Casey Affleck i Zooey Deschanel w Dzikie sny .Atrakcje przydrożne

Oparta na faktach film o zmieniającym życie bólu związanym z porażką, dreszczyku emocji wywołanym spóźnionym sukcesem i wyzwaniach nieodłącznie związanych z jednym i drugim. Dzikie sny to świadectwo muzycznej rodziny, która uosabia stare powiedzenie Nieważne, ile czasu to zajmie, jeśli poczekasz wystarczająco długo, Twoje marzenie się spełni. Wiele lat temu Donnie i Joe Emersonowie, nastoletni synowie rolnika z Fruitland w stanie Waszyngton, utworzyli muzyczny duet i nagrali album ze swoimi piosenkami: Dzikie sny. Donnie (15 lat) napisał większość materiału, grał na gitarze i śpiewał w towarzystwie swojego starszego brata Joe (17 lat), który grał na perkusji. Sami napisali i wyprodukowali płytę, wkładając w projekt całe serce i nikomu się to nie spodobało.

Trzydzieści lat później Joe (Walton Goggins) porzucił muzykę na rzecz budowy domów, Donnie (Casey Affleck) i jego żona Nancy (Zooey Deschanel) przeżyli ciężkie chwile, śpiewając od czasu do czasu koncerty w małych miasteczkach, walcząc o utrzymanie studia nagraniowego biznes żyje i wychowuje dwójkę własnych dzieci, a patriarcha rodziny Emersonów, Don senior (Beau Bridges), stracił wszystko oprócz małego skrawka swojej niegdyś bogatej ziemi uprawnej. W cudowny sposób, w najgorszym momencie, los interweniuje. Kolekcjoner płyt w Montanie znajduje kopię starego, zapomnianego albumu Dzikie sny zbiera kurz w antykwariacie i zwraca na to uwagę wytwórcy płytowego, który słyszy w piosenkach coś świeżego i pełnego duszy, określa to jako zaginione arcydzieło i chce je ponownie wydać, sprzedać i zamienić w hitem dla zupełnie nowego pokolenia.

Odnajdując Emersonów po długich, wyczerpujących poszukiwaniach, szokuje ich wiadomością, ale podpisują kontrakt i koła odnowionego postępu zaczynają się kręcić. The Nowy Jork Czasy wysyła pisarza na farmę w Fruitland, aby sporządził charakterystykę rodziny Emersonów i nagle pogrążają się w wirze sławy. Oferty napływają wraz z czekami na tantiemy. Podobnie jak problemy, które grożą zniszczeniem wartości rodzinnych. Po pierwsze, Donnie nie czuje tego samego co do muzyki, którą kiedyś tworzył. Joe nie grał na perkusji od lat i teraz brakuje mu umiejętności, które miał jako nastolatek. Film porusza się pomiędzy ramami czasowymi, kontrastując sceny rozgrywające się w teraźniejszości i przeszłości, rozdzielone dekadami, ukazując rodzinne urazy, różnice i nieporozumienia. Żądania, aby Donnie działał solo, tworzą klin między braćmi w taki sam sposób, jak kilkadziesiąt lat wcześniej. Poświęcenia, jakie przez te lata poczynił ich tata, aby finansować ich muzykę, podsycają poczucie winy chłopców z powodu żniw, jakie ponieśli na jego farmie, gdy ponieśli porażkę. Wewnętrzne dramaty rodzinne również odbijają się na filmie.

Dzikie sny to powolna narracja, ale nie przeszkadzało mi to. Podziwiam sposób, w jaki potrzeba czasu, aby rozwinąć charakter i nastrój. Nie mam też nic przeciwko przyznaniu, że to nie mój rodzaj muzyki, ale wciąga cię to. Jest tego dużo, większość ma głębię i duszę, a Casey Affleck jest tak dobrze wyreżyserowany i tak naturalny, że naprawdę wygląda, jakby sam śpiewał. (Większość ścieżki dźwiękowej jest właściwie wykonywana przez Dona i Joe Emersonów, których album z 1979 roku zyskał nowe życie w 2012 roku, kiedy ponownie go wydała wytwórnia Light in the Attic z siedzibą w Seattle, a w końcowej części muzycznej filmu prawdziwy Donnie, Joe i Nancy pojawiają się jako oni sami w triumfalnym finale.)

Chip mózgowy Elona Muska

Scenarzysta i reżyser Bill Pohlad, najbardziej znany jako twórca tak prestiżowych obrazów jak Góra Brokerów I 12 lat niewolnikiem, potrafi także poruszać się po listach przebojów. (Wyreżyserował 2014 Miłość i Miłosierdzie, o emocjonalnym rozpadzie i ostatecznym odkupieniu Briana Wilsona z Beach Boys.) Istnieją także podobieństwa między braćmi Emerson i Affleckami. Karierę Caseya zawsze przyćmiła popularność jego brata Bena, ale… Dzikie sny ponownie pokazuje wiele sposobów ( bardzo sposoby) Casey jest bardziej utalentowana i wszechstronna z tej dwójki. Kiedy Donnie uczy się godzić swoje konflikty i akceptować różnice między bratem Joe, Casey jest naprawdę wzruszający. Jako mniej utalentowany, ale niezachwianie kochający starszy brat Joe, Walton Goggins zapewnia solidne wsparcie, a Beau Bridges, mój ulubieniec synów Lloyda Bridgesa, jest po prostu wspaniały w roli mądrej, dyskretnej głowy rodziny Emersonów. Wielu utalentowanych ludzi daje z siebie wszystko, tworząc film, który jest zarówno przemyślany, jak i satysfakcjonujący. Bardzo mi się to podobało.

to regularne oceny kina nowego i godnego uwagi.