Alex Jennings w roli księcia Windsoru Korona .Za pośrednictwem Netflixa
Słuchaj, chcę o tym porozmawiać Korona, ale najpierw kilka słów o XX wieku.
Wiek XX był potworem, to prawda, co z O.J. rozprawa i Gwiezdny Trek i John Lennon zostaje postrzelony, i oczywiście Beatlesi, i Bret Easton Ellis, i Seks w wielkim mieście — i ten zespół Chicago też powstał w XX wieku! Aha, i Jim Carrey i to wszystko W porządku! rzecz! Co za stulecie! Czy wspomniałem OK, komputer ? Tak, XX wiek!
I była druga wojna światowa, która była jeszcze większa niż O.J. test.
W połowie 1940 roku (czyli jakieś 77 lat temu, kiedy prawdopodobnie żyli twoi dziadkowie, a może nawet twoi rodzice) armie III Rzeszy rozciągały się od niewyobrażalnie rozległej pustynnej panoramy Afryki Północnej po oślepiające lodem pustkowia koła podbiegunowego, od zacienionych palmami plaż Andory po błotniste pola ziemniaków na Ukrainie, od starożytnych, kamienistych wzgórz Grecji po salony na Polach Elizejskich. Cały kontynent europejski został zarażony barbarzyństwem i okrucieństwem, o jakim nikt nie myślał, że jest możliwe w epoce nowożytnej.
Wydawało się również nieuniknione, że Wielka Brytania, znajdująca się zaledwie 42 km wąskim kanałem od Twierdzy Europa i będąca w trakcie bombardowań na kawałki, wkrótce wpadnie pod lewiatan nazistowskiej machiny wojennej. Szczerze mówiąc, tylko kilka nazistowskich błędów i niezwykły hart ducha Brytyjczyków, ich premiera i króla zapobiegły skutecznej inwazji na Anglię po raz pierwszy od 974 lat.
Korona , którego 10-odcinkowy pierwszy sezon został wyemitowany za pośrednictwem serwisu Netflix (NFLX) w listopadzie ubiegłego roku, to absolutnie porywający, mistrzowsko zagrany i wyreżyserowany serial o młodej królowej Elżbiecie II (tj. obecnej monarchini Wielkiej Brytanii). Akcja rozgrywa się głównie pod koniec lat czterdziestych i od początku do połowy pięćdziesiątych XX wieku. Jesteśmy świadkami, jak Elżbieta radzi sobie z odpowiedzialnością i kobiecością oraz widzimy, jak jej najbliższa rodzina ugina się i napina pod jarzmem królewskich obowiązków. To doskonała (choć niezamierzona) kontynuacja Mowa Króla (o ojcu Elżbiety) i skuteczny prequel Królowa (o zrzędliwej, zawziętej Elizabeth z czasów AARP). Szczerze mówiąc, można obejrzeć wszystkie trzy monarchiczne dramaty i świetnie się przy tym bawić, a przy tym całkiem nieźle poznać historię Wielkiej Brytanii XX wieku. To prawda, Claire Foy, która gra Elżbietę II Korona , jest wyraźnie żwawszy niż autentyczny egzemplarz, ale to naprawdę nie jest taka wielka sprawa.
Na niemal każdym poziomie Korona jest na najwyższym poziomie i spełnia następujące podstawowe kryteria Big HEAD (dramat historyczny z angielskim akcentem): Czy zachęcał do bez wahania oglądania? Tak. Czy przedstawia byłego Doktora Who? Tak, rzeczywiście: Matt Smith gra męża Elżbiety II, księcia Filipa, który ma ogromne trudności z zaakceptowaniem służebnej roli, jakiej wymaga bycie małżonkiem królowej. Smith ma nieprzekonujący blond włosy i stosunkowo przekonujące brwi, a jego zaciśnięte szczęki i pełen napięcia występ są na tyle sprzeczne z typem, że (stosunkowo szybko) można go oglądać bez myślenia: „Ach, Doktor!” Robi Korona przedstawia amerykańskiego aktora najbardziej znanego z seriali komediowych, który zabija go w intensywnej części z angielskim akcentem? Tak! John Lithgow, który w zasadzie jest drugą gwiazdą serialu, gra Winstona Churchilla i on to zabija. Robi Korona masz głównego gracza drugoplanowego, którego znamy z kultowego Britcomu? Aha. Ben Miles, który był obecny Sprzęganie , jest znakomity w roli Petera Townsenda, rozwiedzionego przyjaciela rodziny, który zostaje kochankiem najmłodszej siostry królowej. Czy są tu jacyś aktorzy? Korona którzy grali innych angielskich członków rodziny królewskiej w filmie i telewizji? Alex Jennings, który gra księcia Windsoru (więcej o nim wkrótce), zagrał pradziadka księcia, księcia Karola, w Królowa (to ten z Helen Mirren); a gwiazda serialu Claire Foy zagrała Annę Boleyn Sala Wilka. Czy w serialu występują jacyś ważni aktorzy z Gra o tron ? Stephen Dillane, który wcielił się w postać Stannisa Baratheona Gra o tron , jest główną gwiazdą gościnną w jednym odcinku.
To wszystko oznacza, że to cholernie dobry serial, wspaniale ubrany, wyreżyserowany z kinowym rozmachem i z niecierpliwością czekam na sezon 2. Ale…
Pierwszy wymóg każdej Wielkiej GŁOWY: Po pierwsze, nie szkodzić. Innymi słowy, chociaż naginanie niektórych faktów do narracji może być istotne, należy unikać popełniania głęboko obraźliwych błędów. A w środku jest duży i gruby Korona .
Korona Akcja rozpoczyna się w 1947 roku, 11 lat po tym, jak Edward VIII (David Windsor, znany również jako książę Windsoru) abdykował z tronu Anglii, aby poślubić Wallis Simpson, dwukrotnie rozwiedzioną Amerykankę. Z różnych skomplikowanych, archaicznych i trudnych do udramatyzowania powodów w 1936 roku Korona i rząd odmówiły Dawidowi, wówczas Edwardowi VIII, pozwolenia na poślubienie Wallisa; David oświadczył, że nie może rządzić bez ukochanej osoby u boku, dlatego został pierwszym prawdziwym brytyjskim monarchą, który formalnie abdykował (technicznie rzecz biorąc, był to trzeci, który abdykował, ale proszę nie zmuszać mnie do żmudnego nawiasu). Słuchaj, to wszystko jest o wiele bardziej skomplikowane, ale to będzie musiało wystarczyć.
Po abdykacji królem Jerzym VI został młodszy brat Dawida, Albert, który nie był przygotowywany do objęcia tronu, a następczynią korony została 10-letnia córka Jerzego VI, Elżbieta. Wszystko to jest szczegółowo opisane w Przemówienie króla; jednak powiedziano mi, że istnieje całe pokolenie, które zna historię tylko wtedy, gdy została sparodiowana Simpsonowie Lub Facet rodzinny i o ile mi wiadomo, żaden z tych pięknych przedstawień nie dotyczył abdykacji Edwarda VIII.
W całej serii książę Windsoru jest przedstawiany jako zniewieściały i zabawny wujek, który czasami udziela młodej królowej mądrych rad starej królowej. Widzimy go jako postać nieco żałosną, żałobną.
Ale oto co Korona pomija: Rodzina królewska – czyli Jerzy VI, a po jego śmierci w 1951 r. nowa królowa Elżbieta II – nie tylko nienawidziła Davida Windsora za abdykację i zrzucenie sejsmicznej odpowiedzialności za tron na swoją rodzinę (taka jest historia Korona opowiada). W rzeczywistości nienawidzili także Davida i Wallisa za to, że byli poważnymi zwolennikami nazizmu i publicznie mówili o tym, że Brytyjczycy z pewnością przegrają wojnę. Co najważniejsze, członkowie rodziny królewskiej nienawidzili Davida i Wallisa, ponieważ wyglądało na to, że próbowali zawrzeć układ z Trzecim szaleństwo Reicha, aby ponownie zasiadł na tronie.
Ale oto co Korona pomija: Rodzina królewska – czyli Jerzy VI, a po jego śmierci w 1951 r. nowa królowa Elżbieta II – nie tylko nienawidziła Davida Windsora za abdykację i zrzucenie sejsmicznej odpowiedzialności za tron na swoją rodzinę (taka jest historia Korona opowiada). W rzeczywistości nienawidzili także Davida i Wallisa za to, że byli poważnymi zwolennikami nazizmu i publicznie mówili o tym, że Brytyjczycy z pewnością przegrają wojnę. Co najważniejsze, członkowie rodziny królewskiej nienawidzili Davida i Wallisa, ponieważ wyglądało na to, że próbowali zawrzeć układ z Trzecim szaleństwo Reicha, aby ponownie zasiadł na tronie.
Prawdziwy książę i holenderka Windsoru.Za pośrednictwem Keystone/Getty Images
(Nawiasem mówiąc, wszystko to jest dość dobrze udokumentowane, ale ponieważ mam zamiar unikać – Eschew! Gesundheit! – przypisów i cytatów w tym artykule, gorąco polecam dwie książki, które obszernie zajmują się tym tematem: Książęta na wojnie przez Deborah Cadbury i Operacja Willi Michaela Blocha.)
David i Wallis Windsorowie od dawna okazali niepokojące sympatie prohitlerowskie. Podczas krótkiego, 10-miesięcznego panowania Dawida jako króla, Wallis pozostawał w szczególnie bliskich stosunkach z Joachimem von Ribbentropem (ówczesnym ambasadorem Rzeszy w Anglii), a Ribbentrop przechwalał się, że razem sypiali (co dziwne, wyraźnie zauważył, że seksowny czas przy 17 różnych okazjach); i praktycznie pierwszą rzeczą, jaką Windsorowie zrobili po abdykacji, była długa podróż dobrej woli po nazistowskich Niemczech, podczas której entuzjastycznie spotkali się z Hitlerem i innymi nazistowskimi przywódcami (nawet 80 lat później wydaje się to niezwykle dziwną i prowokującą rzeczą dla byłego króla). Kiedy stało się jasne, że wojna idzie źle dla Brytyjczyków, rodzina Windsorów regularnie kontaktowała się z agentami Rzeszy, którzy uwielbiali opowiadać Davidowi i Wallisowi, jak cudownie byłoby, gdyby wrócili na tron.
(W końcu, starając się trzymać ich jak najdalej od obiegu, Churchill i król mianowali księcia Windsoru gubernatorem Bahamów. Nawet tam utrzymywali kontakt z agentami Rzeszy).
Przynajmniej teraz wiemy, że David i Wallis Windsor utrzymywali otwarte kanały z Rzeszą i mieli nadzieję na przywrócenie monarchii, jeśli nazistom uda się dokonać inwazji na Wielką Brytanię; co najwyżej Windsorowie przekazywali nazistom tajemnice państwowe i wojskowe i zawarli umowę o objęciu tronu, gdy swastyka przeleciała nad Pałacem Buckingham. Rzeczywistość prawdopodobnie plasuje się gdzieś pośrodku, skłaniając się ku tej drugiej: Wallis Windsor bardzo chciała zostać królową i agresywnie podążała każdą drogą, która mogła prowadzić do takiego wyniku, a jej mąż głupio zgadzał się z tym planem.
To cholernie brzydka historia. Tak brzydko, że po wojnie Churchill i król próbowali zniszczyć wszelkie dowody zdrady Davida Windsora, uważając, że wyciek wieści, że były król był zdrajcą, zdestabilizuje podstawy monarchii.
Książę Windsoru tak naprawdę nigdy nie zmienił swojego tonu (zmarł żałosny i zdradzony w Paryżu w 1972 roku). Nawet kilkadziesiąt lat po tych wydarzeniach książę nadal twierdził, że druga wojna światowa była niepotrzebna i obwiniał Roosevelta i Żydów za zaangażowanie Wielkiej Brytanii w wojnę. Książę i księżna byli naprawdę okropnymi ludźmi; i chociaż bardzo lubię Korona — i nie mogę się doczekać drugiego sezonu — przedstawianie Davida Windsora jako kogoś innego niż wyjątkowo nieinteligentnego, sympatyzującego z nazistami gówna jest głęboko obraźliwe.