Stephen Curry wraca na boisko po przerwie w meczu przeciwko Portland Trail Blazers.Ezrę Shawa/Getty Images
Podczas niedawnego wywiadu Golden State Warriors Draymond Green omówione dlaczego gracze w całej lidze od dawna wątpili lub odrzucali talenty jego supergwiazdy, Stephena Curry’ego. Ale to była ostatnia uwaga Greena, wspomniana niemal na marginesie – I oczywiście Steph ma jasną karnację, więc [gracze] chcą, żeby wyglądał na miękkiego – to wzbudziło największe zainteresowanie .
Dla białych Amerykanów związek między kolorem skóry a wytrzymałością lub męskością może nie być oczywisty. Mogą kojarzyć kolor skóry z rasą lub atrakcyjnością. Ale wytrzymałość? Nie tak bardzo.
Moja pierwsza książka , opublikowany w 1992 r., określił kolor skóry jako „ostatnie tabu wśród Afroamerykanów”. Zbadano, jak Afroamerykanie w swojej społeczności zmagają się z uprzedzeniami wynikającymi z ich różnych odcieni koloru skóry. Jeśli jesteś czarny, w zależności od odcienia twojej skóry, inni czarni ludzie mogą myśleć o tobie jako o wysokim krzyku lub czerwonokościstym, o białym niedoszłym lub po prostu nie dość czarnym.
Ponieważ jednak prawie nigdy nie mówi się o tym publicznie i rzadko prywatnie, wielu może nie zdawać sobie z tego sprawy kolor skóry nadal ma duże znaczenie w czarnej społeczności . Na przykład czarni sportowcy mogą inaczej traktować Curry'ego na korcie ze względu na jego jasną skórę – chroniąc go bardziej fizycznie lub próbując nakłonić do walki – ale rzadko przyznają się do tego publicznie, tak jak zrobił to Draymond Green.
Czasami jednak dostrzegamy przebłyski dominującej postawy. W 2013 roku Jasona Terry’ego zwany jego były kolega z drużyny o jasnej karnacji, Kris Humphries Soft, zawodnik udający twardziela. Kilka lat później, Kobe Bryant, gwiazdor Los Angeles Lakers poinstruowano jego jaśniejszy kolega z drużyny, Jordan Clarkson, poszedł do dziury jak ciemnoskóry koleś.
https://youtu.be/YmfH3XZ7mT0
To niewypowiedziane przekonanie na temat koloru skóry i wytrzymałości ma korzenie historyczne.
Po przybyciu pierwszych afrykańskich niewolników do Jamestown w Wirginii pojawiła się populacja czarnych rasy mieszanej. Ich panowie i współniewolnicy celebrowali swoje egzotyczne cechy – nie całkiem afrykańskie, ale nie całkiem białe. Kobiety zostali wezwani fantazyjne dziewczyny i paradowali na balach quadroonowych, wydarzeniach, podczas których bogaci biali mężczyźni mogli się z nimi spotykać i mieszać. Tymczasem czarni mężczyźni o jaśniejszej karnacji, zostały dubbingowane otaczaj się mężczyznami, ponieważ dzięki jaśniejszej skórze mogliby rzekomo wybierać dowolną kobietę w czarnej społeczności.
Skończyło się także na tym, że byli bardziej uprzywilejowani niż ich ciemnoskórzy odpowiednicy . Nazywani Murzynami domowymi, często mieszkali w rezydencji pana, jedli lepsze jedzenie i nosili lepsze ubrania. Ze względną łatwością awansowali w hierarchii społecznej, biorąc pod uwagę wiarę białych w tzw hipoteza mulat – pogląd, że czarni rasy mieszanej są lepsi od swoich ciemnoskórych braci. Ta historia mogła wywołać element niechęci do czarnych o jaśniejszej karnacji w czarnej społeczności, z czym społeczność boryka się do dziś.
film ze stojącą wodą
W całej historii Ameryki występowała również ciemniejsza skóra kojarzono z męskością . W sporcie ciemnoskórych czarnych sportowców, od Jacka Johnsona po Mike'a Tysona, od dawna opisywano w kategoriach męskich: onieśmielający, zaciekły, twardy.
Tymczasem badania to wykazały w wielu kulturach na całym świecie – Włącznie z Ameryką – jaśniejsza skóra utożsamiana jest z kobiecością. W 1937 roku szampon Breck w ramach kampanii marketingowej poszukiwała idealnego ucieleśnienia kobiecego piękna – i zdecydował się na 17-latka, który miał alabaster cera.
Ten kobiecy ideał może dobrze służyć czarnym kobietom o jaśniejszej karnacji. Niestety, stanowi to utrudnienie dla czarnych sportowców, o których ze względu na kolor skóry uważa się, że są miękcy.
A dla jasnoskórego, zielonookiego i czarnego koszykarza, takiego jak Steph Curry, oznacza to konieczność wykazania się za każdym razem, gdy wchodzi na boisko, w sposób, w jaki nie robią tego ciemnoskórzy sportowcy.
Ronalda Halla , Profesor Pracy Socjalnej, Uniwersytet Stanowy Michigan
Artykuł ten został pierwotnie opublikowany na Rozmowa . Przeczytaj oryginalny artykuł .