Nie przywiązujemy wystarczającej uwagi do zbroi. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że jest to część muzeum, którą odwiedzasz, aby uspokoić znudzonego siostrzeńca, bo spójrz na te wszystkie fajne miecze! Jeśli jednak moda okazała się dominującym medium XXI wieku, dlaczego nie uznać zbroi za jej prekursora?
Sujibachi kabuto (hełm prążkowany). Późne Muromachi do połowy okresu Edo, XVI – połowa XVIII wieku, żelazo, sznurowanie, futro, złoto, shakudō, brąz i skóra.© Muzeum Ann i Gabriela Barbier-Mueller w Dallas. Zdjęcie: Brad Flowers.
Ostatnie występy w Metropolitalne Muzeum Sztuki i Nowa galeria pokazały nam poziom uwagi, jakiego współcześni lordowie prawdopodobnie nie poświęcali większości innych rodzajów ubioru. Ci goście lubili nawet znakować swoje brzęczące kroplówki. Rozważać ten zestaw noszony przez rycerza, który wyglądał na chłopaka Elżbiety I. Róża Tudorów pełza po wszystkim jak LV to Louis Vuitton . Czy w tamtym czasie pole bitwy nie było najlepszym miejscem do zobaczenia i bycia widzianym?
Zbroja Mogamidō tōsei gusoku (tył). Podpisy: Myōchin Muneharu (hełm), Myōchin Muneyoshi (pancerz na piersi), Okres Edo, 1849 (zbroja), żelazo, złoto, brąz, jedwab, skóra, lakier.© Muzeum Ann i Gabriela Barbier-Mueller w Dallas. Zdjęcie: Brad Flowers.
W tym tygodniu otwarto Wysokie Muzeum Sztuki w Atlancie Samuraj: Zbroja z kolekcji Ann i Gabriela Barbiera-Muellerów , imponującą wystawę obejmującą ponad 150 obiektów, w tym prawie 20 kompletnych zestawów zbroi, wiele z nich pochodzi z okresu Edo (1603-1868), upamiętniających powstanie i ekspansję samurajów, a ostatecznie ich rozkład w obliczu zmieniających się struktur politycznych i wojskowych.
Jeśli chodzi o zbroję, myślę, że jest coś do powiedzenia na temat mniejszych historii. Weź wyznaczony przedmiot Prążkowany hełm z dużymi nitami (Ōboshi Sujibachi Kabuto) (ok. 1730). Choć jego projekt nadal nawiązuje do Dartha Vadera, przód i opadające boki przedstawiają coś, co przypomina pole pszenicy wraz z brzęczącymi wokół łodyg ważek. Zostały one wykonane przez szkołę rzemieślników Myōchin i wykonane z taką warstwowością i finezją, że prawie można usłyszeć, jak szeleszczą na wietrze. Patrząc na to, przypominam sobie Niesamowity serial Trevora Paglana który bada naszywki tajnych oddziałów Sił Zbrojnych USA. Obrazy, które nasi poeci-wojownicy chcą nałożyć na swoje ciała, są zupełnie inne.
Maedate (grzebień czołowy). Okres połowy Edo, XVIII w., lakier, złoto i końskie włosie.© Muzeum Ann i Gabriela Barbier-Mueller w Dallas. Zdjęcie: Brad Flowers.
Nie znaczy to, że samuraje byli całkowicie zen. Tak, w tych projektach jest mnóstwo kwiatów – piwonie były wówczas symbolem władzy cesarskiej – ale potwór stworzony dla Grzebień czołowy (Maedate) (XVIII wiek) łączy ryby, ptaki, włosy i zęby, tworząc coś, co przeraziłoby cię, gdybyś zobaczył to dzisiaj w hollywoodzkim filmie. To właśnie złożoność i poziom szczegółowości naprawdę odróżniają tę zbroję od zbroji produkowanej w tamtym okresie na Zachodzie i chociaż nie jest ona tak groźna jak błyszcząca stal, sugeruje jednak spokojniejszy rodzaj zagrożenia. Tkane elementy zbroi świadczą o cierpliwym i metodycznym podejściu do wojny. Płyty zbroi są powiązane ze sobą drobnymi supełkami, jakby odebranie życia było dla nich delikatną czynnością.
Ōboshi sujibachi kabuto (hełm prążkowany z dużymi nitami). Sygnowany: Masuda Myōchin Ōsumi no kami Ki no Munemasa (aktywny 1688–1749), połowa okresu Edo, ok. 1730, żelazo, złoto, srebro, brąz, shakudō, skóra.© Muzeum Ann i Gabriela Barbier-Mueller w Dallas. Zdjęcie: Brad Flowers.
To onieśmielające, podobnie jak fakt, że tę kolekcję gromadziła jedna rodzina w Dallas na przestrzeni czterdziestu lat. Ale pasja do tego rodzaju materiałów jest głęboka. Własną kolekcję zbroi Met zapoczątkował ktoś, kto w 1912 roku zaczął eksplorować Japonię w poszukiwaniu takich skarbów. Nie wiadomo, ile elementów zbiorą za kolejne pół wieku, nie mówiąc już o liczbie siostrzeńców, których będą gościć.
Horoskop na 4 lutego
Samuraj: Zbroja z kolekcji Ann i Gabriela Barbiera-Muellerów można oglądać w Muzeum Wysokim do 10 września.