Diane Lane i Kevin Costner występują w filmie w reżyserii Thomasa Bezuchy Pozwól Mu odejść. Kimberley French / Funkcje ostrości

W związku z toksycznością pandemii koronawirusa, która zmieniła dotychczasowy świat, wątpię, czy ktokolwiek będzie w stanie poważnie podważyć przekonanie, że rok 2020 zapisze się w księgach jako najgorszy rok w historii sztuki. Filmy są podłączone do aparatury podtrzymującej życie. Aby taki zobaczyć, trzeba mieć samochód i znaleźć kino samochodowe lub godzinami siedzieć na krześle z prostym oparciem, przyklejony do laptopa i wpatrując się w ekran wielkości małej kuchennej deski do krojenia. Nie trzeba dodawać, że niewiele widziałem. Niewiele też straciłem. Jeśli istnieje coś takiego jak magazyn niskobudżetowych thrillerów pozbawionych dreszczyku emocji, w którym występują aktorzy, o których nikt nigdy nie słyszał, lub idiotyczne komedie, które z pewnością sieją spustoszenie w Twoim IQ? punkty szybciej, niż dostosowujesz maskę, aby móc oddychać, wtedy drzwi nagle otwierają się szeroko. Nareszcie poznaliśmy prawdziwe znaczenie filmowej rozpaczy.

Ponieważ kina podejmują odważne wysiłki, aby wrócić do normalności, jestem wdzięczny za kilka rzadkich filmów, którym udało się prześliznąć przez płot. Jednym z najlepszych jest Pozwól mu odejść, nierówny, ale satysfakcjonujący thriller krajowy z Kevinem Costnerem i Diane Lane w rolach głównych, dwiema znakomitymi i hipnotyzującymi ikonami współczesnego ekranu, które stają się coraz lepsze za każdym razem, gdy słyszą krzyk reżysera „Akcja”! i kamera się kręci. Tym razem scenarzystą i reżyserem jest Thomas Bezucha, obiecujący talent, który zna wartość kręcenia filmów w spokojnym tempie, które zapewnia wystarczająco dużo czasu na dobre poznanie bohaterów. I ludzie w środku Pozwól Mu odejść są na tyle warte poznania, że ​​chcesz je poznać jeszcze lepiej. Costner i Lane grają George'a i Margaret Blackledge, parę z Montany, której życie zostaje zniszczone, gdy ich syn nagle umiera na ranczu, pozostawiając pogrążoną w żałobie żonę Lornę (Kyli Carter) i nowonarodzonego syna Jimmy'ego. Z czasem Margaret jest świadkiem pogrążania się Lorny w nędzy i przemocy domowej po tym, jak niemądrze poślubiła okrutnego i brutalnego brutala, który źle traktuje ją i dziecko, a następnie nagle wyprowadza ich w środku nocy, bez żadnego prostego pożegnania, aby żyć ze swoimi własnymi. rodziny w odległej części Dakoty. Margaret to delikatna dusza, która kocha konie i dzieci; George jest emerytowanym szeryfem, który stał się farmerem, zrogowaciałym na punkcie podłego świata, którego był świadkiem jako stróż prawa. Mając obsesję na punkcie ocalenia niegdyś szczęśliwie poślubionej, obecnie owdowiałej synowej i ukochanego 3-letniego wnuka przed ponurą i beznadziejną przyszłością, wyruszają na pustynię z misją ratunkową. Jednak po paskudnym spotkaniu przy kolacji z nową rodziną Lorny nie trzeba długo czekać, aż najlepiej ułożone plany pogrążą się w niebezpiecznym i szajsnym bagnie grozy.

Pozwól Mu odejść nie marnuje czasu, wciągając cię w emocjonalny uścisk tak fascynujący, że nie możesz uwierzyć w to, co się dzieje, gdy narracja przechodzi od jednej szokującej sceny do drugiej w obliczu pandemii przemocy. Każda próba ucieczki Lornie i Małemu Jimmy’emu zostaje udaremniona przez kontrolujący gang maniaków, w skład którego wchodzą ojczym dziecka, jego obłąkani bracia oraz ich surowa, apodyktyczna, podtruta, paląca łańcuchy i uzbrojona w broń matka Blanche (niszczycielski występ wspaniała Lesley Manville w roli najbardziej zabójczej matki od czasu, gdy Shelley Winters grała Ma Barker). Właśnie wtedy, gdy myślisz, że film powróci do rozpoznawalnego zdrowego rozsądku, zamienia się w przerażenie jeżące włosy na głowie.

Kevin Costner, który także jest producentem, nie ma zbyt wiele do roboty Pozwól mu odejść, ale nadaje ludzkiej stronie równania cichą siłę, która wzmacnia przyzwoitość Diane Lane doskonałością i równowagą. Gra o wiele lat ponad swój wiek i wygląd, ale mnie nie oszukasz. Każdy, kto miał szczęście widzieć ją niedawno na scenie w roli gasnącej gwiazdy filmowej Alexandry del Lago w pysznej wznowieniu filmu Tennessee Williamsa Słodki ptak młodości może powiedzieć, że jej wzrost i dojrzałość jako aktorki wciąż odpowiadają pięknu, które można dokładnie opisać jedynie jako żarzące się.

Jedno zastrzeżenie: po upiornych wydarzeniach, które rozgrywają się przez cały film, czułem, że szczęśliwe zakończenie było zbyt łatwe do rozwiązania i żałuję nudnego i pozbawionego wyobraźni tytułu (jak wiele osób będzie zmuszonych udać się z entuzjazmem do filmu pt. Pozwól Mu odejść ?) Ale w krytycznym momencie tego, co obecnie uchodzi za kręcenie filmów, pół bochenka nie jest tym, co nazywam tostem.

to regularne oceny kina nowego i godnego uwagi.