Samuel L. Jackson i Anthony Mackie w Bankier .AppleTV+

Usiadłem, żeby obejrzeć Bankier kilka dni temu w Beverly Hills, jakieś trzy i pół miesiąca po tym, jak miałem zobaczyć go po raz pierwszy po drugiej stronie miasta, w Chinese Theatre w Hollywood. Film miał mieć swoją światową premierę jako ostatni film wieczorny podczas jesiennego festiwalu AFI Fest, pożądanego miejsca dla filmów, które chciały nabrać rozpędu w walce o Oscara. Zarówno planowana galowa premiera, jak i sam film – pierwszy, który został wyemitowany w kinach przez firmę Apple, która zaledwie kilka tygodni wcześniej uruchomiła usługę przesyłania strumieniowego Apple TV+ – miała zadebiutować nowego ważnego gracza dystrybucyjnego i przełomowego w sezonie nagród.

Jednak plany te wyparowały na kilka godzin przed podniesieniem kurtyny, co spowodowało, że Apple podjął bezprecedensowy krok, jakim było odwołanie premiery i przesunięcie premiery filmu. (Netflix Historia małżeńska skończyło się na tym, że zająłem miejsce.) W sekcji komentarzy an Artykuł w IndieWire , kobieta o imieniu Cynthia Garrett – córka Bernarda Garretta, inwestora na rynku nieruchomości granego w filmie przez Anthony’ego Mackiego – postawiła zarzuty wykorzystywania seksualnego w imieniu swoim i swojej siostry przeciwko swojemu przyrodniemu bratu Bernardowi Garrettowi Jr., który zapewniał ojcu praw do życia filmowców i był częścią Bankier wczesna promocja. (Garrett Jr. zaprzecza zarzutom. )

ZOBACZ TAKŻE: „Beneath Us” to zero-gwiazdkowe Farrago pozbawionej smaku głupoty

Jak więc film radzi sobie teraz, w stosunkowo pozbawionej dramatów, spokojnej luksusowej sali kinowej, tyle miesięcy po wybuchu kontrowersji i zaledwie kilka dni przed tym, jak Apple po cichu wypuści go na kilka ekranów przed wypuszczeniem w swojej sieci streamingowej?

teraz superniania Logana Costello

Niestety, jest to raczej skomlenie niż huk. Opowiadając historię pary prawdziwych afroamerykańskich biznesmenów (Mackie i Samuel L. Jackson jako Joe Morris), którzy wykorzystują swoje zyski z inwestowania w nieruchomości w Los Angeles, aby potajemnie kupić dwa banki w Teksasie za pośrednictwem białego mężczyzny ( Nicolas Hoult) jako front, Bankier jest niestety łatwym i w dużej mierze powierzchownym przedstawieniem niezwykle złożonego problemu, który zasługuje na więcej uwagi.

Reżyseria i adaptacja: George Nolfi (2011 Biuro Dostosowań) , film jest o wiele bardziej zainteresowany podkręceniem stosunkowo banalnych rozwiązań, od podniesienia poziomu początkowego i omówieniem kaprysów strategii inwestowania w nieruchomości, niż odkrywaniem i demaskowaniem maszynerii, która pozwala na instytucjonalny rasizm i go utrzymuje zdefiniował pożyczanie pieniędzy w XX wieku w tym kraju. Terminy takie jak redlining i umowy rasowe – główne narzędzia stosowane przez banki i firmy zajmujące się nieruchomościami w Los Angeles i gdzie indziej, aby zapewnić wykluczenie Afroamerykanów i innych osób niebędących Anglikami z własności nieruchomości i inwestowania – nie są tu w ogóle wspominane. Film zdaje się zakładać, że systemy, które uwięziły rodziny w pokoleniowej nędzy, można przezwyciężyć, jeśli ma się wystarczającą przedsiębiorczość, odwagę i szaleństwo.

Mackie, który był także producentem, gra Garretta, ostrożnie usuwając mistrza szachowego. Samuel L. Jackson, producent wykonawczy, gra swojego przeciwnego partnera, popijającego burbon i cygara – właściciela klubu nocnego i innych nieruchomości, który zapewnił mu środki na finansowanie inwestycji Garretta – grany przez Jacksona tak, jakby naśladował żądzę życie, zamiast ucieleśniać rzeczywistość. Nia Long gra żonę Garretta, Eunice, która czasami przebiera się za kustoszkę, aby uważnie obserwować jeden z banków, których jest współwłaścicielem jej mąż, i nie może zrobić nic więcej poza okazywaniem wsparcia i miłości.

Film nigdy się nie dłuży; w istocie udaje mu się w jakiś sposób wykonać niewdzięczne zadanie wyjaśnienia, w jaki sposób inwestycje w nieruchomości muszą być zorganizowane, aby zapewnić zaskakująco wciągający zysk. Epoka jest dobrze oddana, zwłaszcza biorąc pod uwagę ograniczony budżet filmu, ale nawet wtedy plany zdjęciowe sprawiają wrażenie nudnych faksymiliów.

Nad apartamentami na dziedzińcu filmu i lobby oddziałów banków wisi to samo pytanie: jaka jest wartość podejmowania trudnych i trudnych tematów, jeśli kończy się to tuszowaniem i zmiękczaniem wszystkiego, co sprawiło, że warto było się nimi zająć?

Niestety film jest zbyt łagodny i pozbawiony ciekawości świata, który narzucił jego historię. Te instynkty sprawiają, że całe przedsięwzięcie sprawia wrażenie inspirującego, kolorowanego dzieła z epoki, a nie pilnej opowieści, która rezonuje z toczącą się dzisiaj dyskusją na temat sprawiedliwości społecznej i ubóstwa pokoleniowego.

krewny sezon 3

Ten brak głębszego śledztwa w sprawie szerszego wpływu tej historii – który zakończył się odbyciem przez Garretta federalnej kary więzienia za udział w spisku, co w oczywisty sposób miało destrukcyjny wpływ na jego rodzinę, chociaż nie zostało to tutaj pokazane – był źródło Bankier niszczy na więcej niż jeden sposób.