Obsada Paranoidalny , teraz transmitowany strumieniowo w serwisie Netflix.Za pośrednictwem ITV
Znajomy na Facebooku poprosił ostatnio o sugestie dotyczące Netflixa lub innego serialu godnego uwagi, który nie byłby zbyt brutalny ani seksualny, aby oglądać go w tych niespokojnych czasach. Rzym płonie; Nero skrzypce: Więcej Opactwo Downton !!!
Faktycznie, współczuję. Po prostu brakuje mi rozsądnej odpowiedzi na to bardzo rozsądne pytanie. Wdychałem – w tempie trzech lub czterech dziennie – trio najbardziej ponurych, ponurych seriali z całego świata, które mają obsesję na punkcie seriali kryminalnych. Mam przeczucie, że wy, chorzy ludzie, tak jak ja, poświęcilibyście jedną głupią jasnowłosą pół-dziewicę Botticellego, która łyka nieoznakowaną pigułkę na imprezie prowadzonej przez nieznajomego z nagą klatką piersiową noszącego rogi przez osiem lub dziesięć odcinków niepowstrzymanego działkę i wystarczającą ilość czerwonych śledzi, aby nasycić czerwonego wieloryba.
mówię o Sprawa , Przerwa I Paranoidalny . Wszystkie są obecnie transmitowane strumieniowo w serwisie Netflix i nie czynią mnie lepszą osobą. Ale jak każdy, kto ostatnio oglądał Alfreda Hitchcocka Tylne okno zgodzi się (ps. czy Jimmy Stewart był kiedykolwiek taki młody i wychudzony?), podglądactwo może uzależniać. To jest naprawdę niebezpieczne tylko wtedy, gdy podejmujesz działania. Nie ma się czym martwić. Równie prawdopodobne jest, że poproszę nieletnią dziewczynę, aby podciągnęła koszulkę do zdjęcia, jak dostęp do tajnej islandzkiej imprezy, jak przyszła matka córki studiującej.
Zacznę od Sprawa , który przypomina odcinek Prawo i porządek: SVU zaczyna się od makabrycznego odkrycia. W tej sytuacji jest to piękna baletnica, która ma wszystko, by żyć, wisząca w centrum sceny teatru, gdzie ćwiczyła swoje partie. I tak, w tej pochwie jest nasienie. Oto cała fabuła, którą ode mnie dostajesz – z tą różnicą, że cudownie zaniedbana, odpowiednio zrzędliwa samotna detektyw, Gabriela (Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir), prowadzi sprawę niczym anioł zemsty z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. To jest program, którego nagłówek Decydujący zwany Islandzki dramat kryminalny Feel-bad z 2016 roku.
Z wszystkiego, co słyszałem, Islandia to piękne miejsce do odwiedzenia z mnóstwem pięknych kucyków, ale po przeczytaniu każdej coraz bardziej przerażającej powieści o zjawiskach nadprzyrodzonych Yrsa Sigurðardóttir, nie jestem naiwny. Na corocznej konferencji Islandzkiego Noir najwyższą nagrodą jest Icepick. Ci ludzie są poważni. Jednym z islandzkich dań narodowych jest Kaestur Harkarl , zgniłe mięso rekina fermentowało w dziurze w piasku przez sześć do dwunastu tygodni. Nazwała to pisarka kulinarna MiMi Aye najgorsza rzecz, jaką kiedykolwiek miałem w ustach.
Najwyraźniej takie dziwne i dziwne rzeczy dzieją się naturalnie w nordyckim kraju wyspiarskim, bez sklepu Gap w zasięgu wzroku, ale to, co kocham Sprawa jest to, że nawet jeśli kiedykolwiek wezmę udział w Festiwalu Filmowym w Reykjaviku, nigdy nie pójdę na imprezę tak zdeprawowaną, jak ta przedstawiona w serialu, a wszystko to podczas gdy ludzie będą rozmawiać w cudownie elfim języku, odpowiednim dla Władca Pierścieni . W tym odcinku młody gospodarz imprezy wita się ze śledczym zajmującym się alkoholem, którego szantażowano, aby przespał się z nieletnią, uzależnioną od opioidów prostytutką – wszystko to nic nadzwyczajnego. WSZYSTKO królestwo. Tyle że dzikie bachanalia związane z narkotykami i seksem nadają lokalny koloryt, gdy nagi szantażysta zwraca się do przesłuchującego, w roztargnieniu ciągnąc własny pud. Kuszące jest, aby zatrzymać się w tym momencie, zwrócić się do męża i powiedzieć: „Wtf, czy kiedykolwiek to widzieliśmy”. To zanim?
Nie. A jednak, jak tylko skończymy Sprawa , zaczynamy szukać kolejnego lekarstwa, jak ta biedna narkomanka, która sprzedaje swoje ciało mężczyznom ze sfermentowanym oddechem rekina. Wchodzić Przerwa , ponury belgijski serial, w którym Herkules Poirot przypomina pana Rogersa. W tym serialu detektyw z brukselskiej policji wraca ze swoją nastoletnią córką do Heiderfeld, maleńkiej wioski, w której spędził młodzieńcze lata. Łysiejący Yoann Peeters (Yoann Blanc) nie zdążył jeszcze zarejestrować swojego pierwszego dnia, kiedy rybacy muchowi wyciągają z sielankowej rzeki zwłoki dziewiętnastoletniego afrykańskiego piłkarza. A zatem gra się toczy, cytując Szekspira za pomocą Sherlocka.
Jak Christie wiedziała i bez przerwy wykorzystywała w swoich wiejskich terrorach, pod każdą spokojną wioską kryje się wrzące błoto ludzkiej duszy. (OK: wielu obłąkanych ludzi robi chore gówno.) Śledztwo Peetersa, często udaremniane przez lokalną ustawę, prowadzi do tak szokujących pokazów, jak kazirodczy brat i siostra domina mieszkają na farmie, która na pierwszy rzut oka wydaje się godna Airbnb. I wracamy na terytorium perwersyjnej imprezy: para organizuje regularne spotkania S&M w swojej malowniczej stodole dla miejscowej szlachty. Wieczorne uroczystości obejmują wiele niewoli i dyscypliny oraz rzeczy, które nawet dorośli Belgowie, wyrażając zgodę, robią z dala od wścibskich oczu Poirota.
Potem musiałem mieć więcej, więcej i co mnie do tego doprowadziło, co nie było zaskoczeniem Paranoidalny , pierwotnie wyemitowany w brytyjskiej telewizji ITV. W tym czasie każda matka wpadłaby w paranoję, obserwując, jak te wszystkie urocze młode kobiety z błyszczącymi włosami schodzą na dalszy plan, a córki i synowie zostali pochowani zbyt wcześnie. W brytyjskim procesie oczerniającym wielką firmę farmaceutyczną (wow, to łatwy cel!) jedna z głównych detektywów, DS Nina Suresh, grana przez Indirę Varmę, małą mamę Oberyna Martella, Ellarię Sand w Gra o tron i matka tych kopających tyłki zabójców, Piaskowych Wężów.
Paranoidalny Do morderstwa na początku dochodzi na placu zabaw. Zabójca w bluzie z kapturem dźga miejscową mamusię lekarza, gdy ta popycha swoje dziecko na huśtawkach. Wychowując dzieci w podłych parkach dla dzieci w Kensington na Brooklynie, mordercza wściekłość wśród huśtawek wcale mnie nie dziwi. Kiedyś widziałem, jak rosyjska babcia uszczypnęła swojego źle zachowującego się wnuka w jaja – ale to inna historia na inny raz. W tym przypadku, pomiędzy szalejącym zegarem biologicznym DS Niny Suresh, zbyt bliskim związkiem jej przystojnego partnera z matką alkoholiczką i ich samotnym, antypsychotycznym kolegą połykającym pigułki, wśród detektywów ubranych po cywilnemu istnieje wiele dysfunkcji. A to nawet nie dociera do złoczyńców! Brakuje perwersyjnych orgii – chociaż jest nieodpowiedni psychiatra i szantaż seksualny – ale dobra strona jest taka, że Paranoidalny jest w języku angielskim, możesz grać w telefonie i nie przegapić żadnego ważnego wątku fabularnego ujawnionego w tym dziwnie odurzającym, żywym islandzkim Sprawa .
25 lipca znak zodiaku
Nie mógłbym polecić żadnego z tych trzech programów transmitowanych strumieniowo w serwisie Netflix rozsądniejszej duszy szukającej pocieszenia od szaleństw rzeczywistości. Ale tym, którzy podzielają mój zdegenerowany eskapizm i miłość do łamigłówek, zanurzenie się w bolesne tajemnice innych bez konieczności jedzenia sfermentowanego rekina zapewnia wytchnienie od surowego świata – który z łatwością mógłby być bardziej okrutny, gdybym głównie dostarczał heroinę w nordyckim squacie.