Philip Hoffman, założyciel i dyrektor generalny Fine Art Group.Grupa Sztuk Pięknych
Dla wielu zamożnych ludzi, którzy chcą przenieść nadwyżkę gotówki z konta bankowego na coś bardziej wartościowego, kupowanie dzieł sztuki balansuje na granicy pomiędzy poważną inwestycją a jedynie drogim hobby. Na jednym krańcu są miliarderzy, którzy wydają setki milionów dolarów na słynny na całym świecie obraz, a następnie zamykają go w podziemnym sejfie na Manhattanie i czekają, aż jego wartość wzrośnie; z drugiej strony są ludzie, którzy chcą po prostu mieć ładny obraz na ścianie w swoim salonie, ale nie chcą wydawać więcej, niż powinni.
Inteligentni ludzie zbudowaliby kolekcję dzieł sztuki z doradcą, który wie, jak zarabiać pieniądze, dzięki czemu mogą kupować dzieła sztuki, które kochają, a jednocześnie zarobić dużo pieniędzy, powiedział Philip Hoffman, założyciel i dyrektor generalny firmy Grupa Sztuk Pięknych , londyńska firma doradcza i inwestycyjna w dziedzinie sztuki, która prowadzi jeden z największych funduszy artystycznych na świecie.
ZOBACZ TAKŻE: Doradca ds. sztuki nr 1 w Ameryce odkrywa tajemnice wyceny dzieł sztuki
chirurgia plastyczna ze stali w Gruzji
Jako wykwalifikowany dyplomowany księgowy Hoffman rozpoczął karierę w latach 80. w firmie konsultingowej KPMG w Wielkiej Brytanii, zajmując się rozwiązywaniem problemów finansowych dużych firm z różnych branż. W 1989 roku natknął się na świat sztuki, gdy kolega polecił go Christie’s jako dyrektora finansowego domu aukcyjnego. W wieku 27 lat Hoffman został najmłodszym dyrektorem wyższego szczebla, jakiego kiedykolwiek mianował Christie's. Pracował dla giganta aukcyjnego przez następne 12 lat, wspinając się po szczeblach kariery, by zostać jego zastępcą dyrektora generalnego na Europę – aż do 2001 roku, kiedy to zrezygnował u szczytu swojej kariery korporacyjnej, aby podjąć pełen przygód pomysł stworzenia czegoś, co świat sztuki miał nigdy nie widziałem: fundusz inwestycyjny specjalizujący się w handlu sztuką.
Obecnie Fine Art Group jest jednym z największych graczy na rynku doradztwa artystycznego i inwestycji, zajmującym się kupnem i sprzedażą obrazów oraz biżuterii w imieniu 140 zamożnych osób i rodzin na całym świecie, w tym Grupy Swire w Hongkongu.
W wywiadzie dla Startracker Hoffman omówił tajniki inwestowania w sztukę, zmiany jego bazy klientów i podejścia do inwestycji w ciągu ostatnich dwudziestu lat oraz swoje największe osiągnięcia – a także błędy.
Zanim założyłeś własną firmę w 2001 roku, wydawało się, że jesteś u szczytu swojej kariery jako zastępca dyrektora generalnego Christie’s. Dlaczego zrezygnowałeś? Co jest nie tak z największym domem aukcyjnym na świecie?
W Christie’s nie ma nic złego. Zawsze chciałem prowadzić własną firmę. Prawie tego dokonałem, gdy miałem 27 lat, ale tak naprawdę nie miałem środków finansowych i doświadczenia, aby to zrobić. W Christie’s moim zadaniem było rozerwać biznes na kawałki i wywrócić go do góry nogami. I to jest dokładnie to, co zrobiłem.
Nie jestem typem faceta, który lubi kierować statkiem wycieczkowym płynącym w jednym kierunku – uważam to za niezwykle nudne. Bardzo interesują mnie ludzie i innowacje. Uruchomienie pierwszego Funduszu Sztuk Pięknych było nowatorskie; nikt w przeszłości nie prowadził zdywersyfikowanego funduszu artystycznego, który byłby otwarty dla wszystkich inwestorów kwalifikowanych. Byliśmy więc pionierami w tej branży.
Jak działają inwestycje w sztukę? Jakie są najczęstsze błędne przekonania, jakie mają nowi nabywcy wchodząc na ten rynek?
To bardzo złożony rynek. Większość ludzi uważa, że istnieją dwie zasady kupowania dzieł sztuki: czy wygląda dobrze? I czy jest wystarczająco tani (cokolwiek tanio oznacza w kontekście bogactwa)?
Za moich czasów w Christie’s była pewna pani, która przyszła z mężem i zobaczyła na ścianie Moneta, którego wartość oszacowano na 46 milionów dolarów. Kupili go na podstawie tego, że błękity i zielenie na obrazie pasują do tapety w ich salonie. W takim przypadku należyta staranność była następująca: czy jest to ten sam niebieski kolor, co moja tapeta? A zatem, do widzenia, 5 milionów dolarów, które zaoszczędziłem na remont mojego salonu.
Obawiam się, że należyta staranność, jaką większość kupujących przeprowadza, jest tylko o około 25 procent większa.
Wyróżniamy się tym, że faktycznie znamy się na sztuce. Uważamy, że istnieje 50 nakazów i zakazów dotyczących zdobywania dzieł sztuki i wiemy, jakie są te zasady. Większość innych na rynku patrzy tylko na pięć nakazów i zakazów i spieszy się z ich wykonaniem.
Jest zbyt wielu doradców artystycznych, którzy nie mają odpowiednich kwalifikacji, doświadczenia ani procesu due diligence wymaganego do udzielania rzetelnych porad. Uważam, że niezależny doradca powinien myśleć długoterminowo i powstrzymywać swoich klientów przed podjęciem błędnej decyzji, a nie forsować zakup tylko dla prowizji.
Czy każdy nabywca dzieł sztuki potrzebuje doradcy ds. sztuki? Jeśli kupujący chce kupić obraz tylko dlatego, że mu się podoba i chce go posiadać jako przedmiot kolekcjonerski, czy odradziłbyś to? jeśli obraz nie wydaje się być dobrą inwestycją?
Zawsze powtarzam klientom: jeśli wydajesz więcej niż na wakacjach, powinieneś zasięgnąć profesjonalnej porady. Zatem ty lub ja możemy wydać 2000 dolarów na wakacje. W takim razie kupmy obraz za 2000 dolarów, potraktujmy go jako wydatek i cieszmy się nim.
Inteligentni ludzie zbudowaliby kolekcję dzieł sztuki z doradcą, który wie, jak zarabiać pieniądze, a dzięki temu mogą kupować dzieła sztuki, które kochają, a jednocześnie zarobić dużo pieniędzy.
Dla niektórych klientów nie chodzi o zarabianie pieniędzy, ale o ochronę swojego majątku i zabezpieczenie kolekcji dzieł sztuki dla przyszłych pokoleń. Jeśli przekroczysz wydatki na jedno dzieło sztuki, uniemożliwi to rozwój Twojej kolekcji dzieł sztuki. Spędzamy dużo czasu na edukowaniu naszych klientów nie tylko na temat rynku, ale także akademickiego i historycznego znaczenia artysty oraz dzieł sztuki, które ich interesują.
W końcu zaufaj mi, chyba że jesteś w tym cały dzień, każdego dnia, potrzebujesz kogoś, kto ci pomoże.
Kim są Twoi klienci?
Opiekujemy się około 30 miliarderami – w tym kilkoma rodzinami posiadającymi zbiory o wartości ponad 2 miliardów dolarów, firmami private equity, zarządzającymi funduszami hedgingowymi i deweloperami. Mają siedziby wszędzie, od Arabii Saudyjskiej, przez Hongkong, Nowy Jork i Mediolan.
Działasz w tej branży od ponad 20 lat. Czy baza klientów z biegiem czasu stała się młodsza?
Zaobserwowaliśmy wzrost liczby młodych kolekcjonerów, którzy zgłaszają się do nas, ponieważ czują się bardziej komfortowo, traktując swoje kolekcje dzieł sztuki jako atut. Naszymi klientami są przeważnie osoby poniżej 40 roku życia. Nasi klienci są w wieku od 35 do 55 lat. 60-letni marynarze mówią: Udało się. Byliśmy tam. Nie pożyjemy wystarczająco długo, aby to zobaczyć.
Lilie wodne z chmurą Hoffmana i Roya Lichtensteinów 1992.Grupa Sztuk Pięknych
W jakim przedziale cenowym kupujesz i sprzedajesz dzieła sztuki? Jaki jest typowy okres przechowywania obrazu?
Większość części, które kupujemy lub doradzamy, kosztuje od 100 000 do 20 milionów dolarów. Najdroższy obraz, jaki sprzedaliśmy, to obraz Van Gogha za 63 miliony dolarów; najdroższym diamentem, jaki sprzedaliśmy, był niebieski diament za niecałe 18 milionów dolarów; najdroższym współczesnym obrazem był Francis Bacon za 47 milionów dolarów; a najtańszy obraz, jaki sprzedaliśmy, kosztował 7000 dolarów.
Powiedziałbym, że jeśli chcesz zarobić pieniądze, musisz spojrzeć na okres od sześciu miesięcy do trzech lat. A najlepsze inwestycje zwykle wymagają perspektywy od trzech do pięciu lat.
To całkiem krótko.
Tak. To znaczy, jeśli chcesz inwestować w starych mistrzów, prawdopodobnie będziesz musiał przyjąć perspektywę 10–20 lat, a nie dwa lata.
Jak zmieniło się Twoje podejście do inwestycji na przestrzeni tych lat, jeśli w ogóle?
Tak, ciągle się zmienia. To jest jak giełda. Kiedy zaczynałem 20 lat temu, inwestowaliśmy w starych mistrzów. Przestałem inwestować w starych mistrzów około 10 lat temu. Osiem lat temu zaczęliśmy kupować więcej współczesnych artystów, takich jak Christopher Wool i George Condo.
Czy to prawda, że sztuka współczesna jest o wiele bardziej ryzykowna niż dawni mistrzowie?
Nie. W tej chwili kategoria starych mistrzów jest dość ryzykowna. Jeśli spojrzeć na dwa lata, możesz stracić od 20 do 50 procent. Niektórzy nie zdają sobie sprawy, co tak naprawdę oznaczają dawni mistrzowie – mówimy o artystach od XIV do XVIII wieku, a ich dzieła mogły kosztować od 10 000 do 100 milionów dolarów.
Chociaż starzy mistrzowie mogą być bardzo dobrą inwestycją długoterminową, jeśli jesteś cierpliwy. Niektórzy mówią, że definicja świetnej inwestycji jest taka, że jeśli spojrzeć na nią w bardzo, bardzo długoterminowej perspektywie, wszystko pójdzie w górę.
Jeśli jednak spojrzeć na następne pięć lat, wszystkie pieniądze zostaną zarobione na sztuce współczesnej, ponieważ osoby w wieku od 35 do 55 lat chcą kupować dzieła sztuki ze swojego okresu.
Pytanie brzmi: z jakiego okresu sztuki współczesnej warto kupić? Jeśli pójdziesz na targi sztuki, reprezentowanych będzie tysiące artystów. Który warto kupić? I tu z pomocą przychodzi doradca ds. sztuki. Nie mamy skłonności do inwestowania w artystów, którzy obecnie trafiają na pierwsze strony gazet. Staramy się być rok lub dwa przed konkurencją, więc zanim świat zacznie się ekscytować jakimś artystą, my prawdopodobnie będziemy już dalej.
Czy popełniłeś jakieś błędy w swojej karierze?
O tak. Popełniliśmy błędy. W latach 2009–2012 zainwestowaliśmy około 600 000 dolarów w chińską sztukę współczesną. Straciliśmy połowę tej inwestycji – na jednym zdjęciu wyszliśmy na zero, na drugim straciliśmy 20 procent, a na trzecim raczej 75 procent.
Nauczyłem się, że nie inwestuj w to, czego nie rozumiesz. Jeśli nie rozumiesz jakiegoś obszaru rynku sztuki, musisz zatrudnić eksperta w tej dziedzinie, w przeciwnym razie ryzykujesz stratę.
Co sądzisz o tej wyłaniającej się grupie przedsiębiorców z Doliny Krzemowej, którzy chcą zakłócić tradycyjny rynek sztuki za pomocą takich nowych pomysłów, jak internetowe platformy aukcyjne, platformy artystyczne oparte na blockchainie i tak dalej?
Krótko mówiąc, myślę, że to świetny sposób na wkurzenie pieniędzy. Wszyscy mówią, że są Amazonką świata sztuki czy czymkolwiek innym. Niektórzy ludzie inwestują w to 100 milionów dolarów, 200 milionów dolarów lub 500 milionów dolarów. Ale będzie to długa podróż i bardzo kosztowna. I w końcu przyjdzie jeden z dużych graczy, który po prostu przejmie całą technologię i uruchomi dużą platformę.
W tej chwili jest po prostu zbyt wiele eksperymentów, zbyt duży wysiłek i zbyt wysokie koszty ogólne. Powiedziałbym, że ci ludzie, którzy na to postawili, stracą większość swoich pieniędzy – prawdopodobnie 100 procent swoich pieniędzy.
związek Sama Smitha
Czy sam kupujesz dzieła sztuki?
Zbieram, ale nie na tym samym poziomie co moi klienci. Moja żona i ja kupujemy Bridget Riley’s od kilku lat, a książki antykwaryczne kolekcjonuję od czasów uniwersyteckich. Jako udziałowiec Fine Art Group jestem bardzo zaangażowany w świat sztuki; firma inwestuje także wspólnie z klientami w niektóre z naszych transakcji.
Korekta: poprzednia wersja tego artykułu błędnie określała Grupę Swire jako rodzinę Swire.