Mary Steenburgen, Jane Fonda, Diane Keaton i Candice Bergen (od lewej) w „Klubie książki: Następny rozdział”.Dzięki uprzejmości SEZONU PIĄTEGO

Jako kontynuacja popularnej komedii z 2018 roku, opowiadającej o czterech kobietach w średnim wieku z Los Angeles, które podtrzymują swoją przyjaźń, spotykając się raz w miesiącu, aby wypić galony wina i porozmawiać o właśnie przeczytanej książce. Klub Książki: Następny rozdział podąża za obecnym trendem dołączania do Jane Fondy z trójką blaknących gwiazd ekranu, które wciąż są w ruchu, i wysyłania ich wszystkich w plener, mając nadzieję, że będą zabawni. Bezdenne 80 Dla Brady'ego zaciągnął Jane, Lily Tomlin, Sally Field i Ritę Moreno na Super Bowl z fatalnym skutkiem. Klub Książki: Następny rozdział ponownie łączy Jane, Candice Bergen, Diane Keaton i Mary Steenburgen w roli wyskubanych, wypielęgnowanych i gotowych do pracy przed kamerą siedmiolatków, które grały w oryginale. Jest nieco (ale niezbyt) lepszy od swoich ostatnich, gwiazdorskich poprzedników, w których występują olśniewające seniorki, ale nawet gdy się potknie, gwiazdy nigdy nie były bardziej mile widziane.

Panie, których życie radykalnie potoczyło się po przeczytaniu Pięćdziesiąt twarzy Greya trylogii, nadal pożerają chardonnay, ale teraz zamiast spotykać się w wystawnych kuchniach, robią to na Zoomie. Sharon (Bergen) jest emerytowaną sędzią federalną, od dawna rozwiedzioną, ale wciąż widującą się ze swoim seksownym pilotem Mitchellem (Andy Garcia). Diane (Keaton) jest wdową z dwiema dorosłymi córkami i nie ma życia seksualnego. Carol (Steenburgen) porzuciła karierę szefowej restauracji, aby martwić się o męża Bruce'a (Craig T. Nelson), który doznał udaru mózgu. Vivian (Fonda) to pełna życia właścicielka hotelu, wciąż niezwiązana i niezwykle niezależna, która szokuje ich wszystkich, gdy ogłasza, że ​​po dziesięcioleciach szczęśliwej samotności emocjonalnej ona i jej stary chłopak Arthur (Don Johnson) zaręczają się we Włoszech. Dziewczyny rozdzielone przez epidemię Covida na wiele lat postanawiają, że to idealna okazja, aby odnowić swoją przyjaźń i towarzyszyć Vivian w podróży do Włoch na jej ślub, zamieniając tę ​​uroczystość w pełen przygód wieczór panieński.

Ikony te nadal mają niezmierzony urok i charyzmę, ale w zawiłej mechanice, która następuje, potrzebują cudu, aby uwydatnić bezładny kierunek i opieszały scenariusz Billa Holdermana i współautorki Erin Simms, która stworzyła oryginał Klub Książki pięć lat temu . Co zaskakujące, w międzyczasie straciły część swojego zapału i blasku, podobnie jak założenie. Nie mogłam uwierzyć, jak wszystkie bagaże znikają w Rzymie, zanim się rozpakują, ze wszystkim, co się w nich znajduje, łącznie z prochami zmarłego męża Diane, co zmusza ich do zakupu nowych, bajecznych ubrań i zamienia resztę filmu w pokaz mody. A powód, dla którego spędzają noc w więzieniu, wydał mi się jeszcze bardziej nieprawdopodobny.

Mary Steenburgen, Candice Bergen, Diane Keaton i Jane Fonda (od lewej) w „Klubie książki: Następny rozdział”.Riccardo Ghilardiego

Mimo to ich entuzjazm fascynuje, gdy podziwiają hiszpańskie schody, jedzą obiad na Piazza Navona, wypijają Prosecco i zakochują się w posągach – zwłaszcza w penisach na posągach. Od Rzymu po Toskanię po kanały Wenecji nokautują się, uśmiechając się i pozując do selfie, starając się wyglądać o połowę młodziej. Przyznam, że oglądanie ich, jak to robią, sprawiało mi kinową radość. Ponieważ nikt nie zadał sobie trudu opracowania bohaterów, a oni i tak nigdy nie mówią nic zabawnego, film zamienia się w dziennik podróży, który powinien zdziałać cuda dla biur podróży na całym świecie.

Mężczyźni w końcu przybywają, ale są jedynie szczątkowe i służą temu samemu celowi, któremu kobiety służyły jako zwykłe dekoracje. Śledząc nagle ruchy rozszerzonej obsady zamiast czterech koleżanek, Klub Książki: Następny rozdział udowadnia, że ​​film może być jednocześnie wymyślony i zagmatwany. Na koniec pojawia się element prawdziwego zaskoczenia, obejmujący ślub pomiędzy niewłaściwymi ludźmi. Mnożą się złe decyzje, starym dowcipom brakuje świeżości, a wersja Mambo Italiano Bette Midler, która irytująco się powtarza, jest banalna. (Zamiast tego powinni użyć znacznie bardziej pieprznego nagrania Rosemary Clooney z 1954 roku.)

Powiedziawszy to wszystko, obawiam się, że odniosłem fałszywe wrażenie, że jest to kontynuacja, która mnie nie obchodzi. Wręcz przeciwnie. To ten rodzaj filmu, który istnieje wyłącznie po to, by zapewnić rozrywkę i którą konsekwentnie zapewnia. Cztery gwiazdki zasługują na lepszy materiał, ale nawet one wydają się dobrze bawić (i siebie nawzajem). Dzwonić Klub Książki: Następny rozdział rzadka kontynuacja, która wygląda jak opłacone wakacje.

to regularne oceny kina nowego i godnego uwagi.