Wchodzi Bel Powley Królewski wieczór .

Fantazyjna, fikcyjna wyobraźnia tego, co mogłoby się wydarzyć w nocy 8 maja 1945 roku, kiedy Winston Churchill ogłosił koniec II wojny światowej, gdyby ukochane nastoletnie księżniczki Anglii – podobna do damy Elżbieta i jej zadziorna siostra Małgorzata – dołączyły do ​​tysięcy zwykłych biesiadnicy na wycieczce incognito do centrum Londynu, Królewski wieczór nie jest kolejnym objawieniem historycznego porządku Mowa Króla , ale i tak jest to serdeczna, dobroduszna zabawa.

Przed Pałacem Buckingham szaleją tłumy. Wewnątrz ukochany jąkający się król (Rupert Everett) przygotowuje swoje słynne przemówienie z okazji Dnia Zwycięstwa, podczas gdy królowa (Emily Watson) przygotowuje sztywny harmonogram oficjalnych obowiązków dla każdego członka rodziny królewskiej, których należy szanować i szanować w ramach obowiązków, ale ta dwójka nastoletnie księżniczki mają własne plany. Spędzili sześć lat wojny, jak wszyscy inni, i w tę noc zwycięstwa chcą dołączyć do tłumów, aby wziąć udział w uroczystej zabawie – oczywiście incognito. Elizabeth, lat 19, zwana Lilibet, przekonuje ojca, że ​​jeśli jest w tłumie, znacznie lepiej potrafi ocenić, jaka jest uczciwa reakcja opinii publicznej. Jej 14-letnia siostra Margaret, nazywana Księżniczką 2, chce po prostu napić się szampana i pokazać swoją pasję do Lindy Hop w tańcu w hotelu Ritz. Pomimo surowych sprzeciwów matki, wyruszają w podróż, korzystając z łaskawego błogosławieństwa króla, który nadal nazywa się Bertie, pod odpowiednią opieką dwóch oficerów z koszar Chelsea. To naprawdę wydarzyło się w 1945 roku, ale od chwili opuszczenia Pałacu Buckingham jest wysoce wątpliwe, czy reszta tego, co dzieje się w tym filmie, jest czymś więcej niż przypadkowym.

W mgnieniu oka ustawiają się w kolejce do conga w hotelu Ritz, bez problemu oddzielają się od eskorty lub od siebie nawzajem, a Elizabeth gubi piętę w korku, podczas gdy Margaret trafia do hałaśliwego nielegalnego kasyna, w którym ktoś się poślizgnął uważa ją za Miki i naiwnie zadaje się z bandytami i pracującymi dziewczynami, świetnie się przy tym bawiąc. Podczas nocnego szaleństwa w poszukiwaniu chichoczącego, nieodpowiedzialnego rodzeństwa Elizabeth zostaje uratowana przez lotnika z klasy robotniczej imieniem Jack, który zaginął (w tej roli z magnetycznym brio przez wschodzącą gwiazdę Jacka Reynora, który gra także skazanego na zagładę Malcolma, prawowitego następca tronu w tym tygodniu Makbet ).

Film energicznie porusza się przez różnorodne eskapady, od Ritz do Trafalgar Square, do Curzon Club w Mayfair, wiceprezesa, w którym w każdej chwili można się spodziewać pojawienia się bliźniaków Kray, oraz romantyczną przerwę w oglądaniu fajerwerków nad miastem z łódź po Tamizie. Reżyser Julian Jerrold ( Perwersyjne Buty ) oddaje emocje wyzwolonego Londynu po nalotach w pełnej patriotycznej okazałości, od dzwonków Big Bena po światła parlamentu, nie wspominając o twarzach odważnych, odpornych Brytyjczyków, młodych i starych, świętujących wartości, o które walczyli Niemcy, aby odzyskać dla króla i kraju. Wszystko to podkreśla piękno wypolerowanych zdjęć Christophe’a Beaucarne’a ( Coco Chanel ) i wspaniały big band jazzowy tamtego okresu. Glenn Miller, ktoś?

Królewski wieczór to film o ogromnym uroku, fakturze i dobrej woli, w dużej mierze dzięki trzem głównym bohaterom. Kanadyjska aktorka Sarah Gadon kreuje miłą, mądrą i dostojną księżniczkę Elżbietę, ujawniając niektóre cechy, z których jej postać zasłynie później jako następna monarcha Anglii, a jako zawrotna, lekkomyślna księżniczka Małgorzata, Bel Powley zasługuje na pochwałę w filmie The Pamiętnik nastolatki . Pod koniec swojej niezwykłej przygody Ich Królewskie Wysokości odkrywają o swoich poddanych więcej, niż kiedykolwiek dowiedzieliby się za okazałymi murami zamku.

Ale to scenariusz budzi zdziwienie, szczególnie w absurdalnych scenach końcowych. (Śniadanie w Pałacu Buckingham, podczas którego Jack żąda od króla Jerzego VI siedmiu funtów, które wydał na bezpieczne sprowadzenie Elżbiety do domu w deszczu? Nie sądzę.) Jack jest zgorzkniały z powodu swoich wojennych doświadczeń i nienawidzi brytyjskiego systemu klasowego, ale jego uparta niegrzeczność i brak szacunku, gdy dowiaduje się, że prawdziwa tożsamość Elizabeth jest całkowicie nieprzekonująca. Podobnie jest ze szczęśliwym zakończeniem, w którym następna królowa Anglii zawozi go z powrotem do bazy wojskowej i przekonuje, aby ponownie dołączył do Królewskich Sił Powietrznych.

Nie twierdzę, że jest bez zarzutu, ale jest w tym tyle przyjemności, że się tu znajdziesz, że nie będziesz mógł odejść Królewski wieczór poczucie, że zmarnowałeś swój czas. Ładnie wypełnia 97 minut, z kilkoma uśmiechami do stracenia.