Josh Hutcherson (z lewej) i Benecio Del Toro w środku Escobar: Raj utracony .

Oparta na prawdziwych wydarzeniach, to wstrząsająca historiakanadyjskiego surfera, który naiwnie zostaje wciągnięty w olśniewający półświatek kolumbijskiego kartelu narkotykowego rządzonego przez Pabla Escobara. Bezlitosny i okrutny Escobar był także głęboko religijny i żarliwie oddany swojej rodzinie, nakazując podczas czytania morderstwa kobiet i dzieci Księga dżungli swojej własnej córeczce. Pod przewodnictwem debiutującego włoskiego scenarzysty i reżysera Andrei di Stefano, kolejny sprytny, kolorowy i starannie haftowany występ Benecio Del Toro wzbogaca film i podnosi go na wyższy poziom, niż na to zasługuje.

Akcja rozgrywa się w nadmorskim miasteczku Medellin z 1991 roku, gdzie blond surfer Nick (Josh Hutcherson z filmu Igrzyska Śmierci franczyzy) podróżuje ze swoim bratem Dylanem (Brady Corbet), aby spróbować smakowitych fal i zakochuje się w ładnej dziewczynie o imieniu Maria, która jest w trakcie kampanii wyborczej na rzecz swojego wujka-polityka. Tym wujem okazuje się Escobar, który zaprasza Nicka na imprezę w swojej rozległej fortecy w dżungli, aby poznać resztę rodziny Marii. Kiedy słyszy o grupie łobuzów, którzy nękają Nicka i jego brata na plaży, bandyci zostają znalezieni zamordowani, wiszący za nogi na drzewie.

Od tego momentu Escobar bierze Nicka pod swoje skrzydła, traktuje go jak własnego syna i wabi niewinnego surfera w świat ekstrawaganckich imprez, korupcji i rozlewu krwi, zanurzając go w imperium handlu kokainą, aż będzie za późno na ucieczkę. Przywiązanie Escobara do Marii było tak wielkie, że nie zawahał się włączyć Nicka do rodzinnego biznesu, oczekując, że za gościnność odwdzięczy się własnym życiem.

Podczas gdy okrucieństwa nasilają się i nawet rząd USA uznaje Escobara za poszukiwanego przestępcę, brat Nicka tęskni za Kanadą, a obaj bracia chcą zabrać Marię ze sobą do domu. Jej wujek się sprzeciwia, a relacje Nicka z przyszłym wujkiem stają się niepewne i stają się wręcz zabójcze, gdy otrzymuje zadanie zabicia jednego z wrogów Escobara. Sumienie Nicka nie pozwala mu dokończyć pracy i ucieka, aby przeżyć.

Zamiast pokazywać zorganizowany syndykat przestępczości kolumbijskiej od środka, film wyciąga go na światło słoneczne, ukazując każdą otwartą ranę. Ponieważ akcja rozgrywa się w ostatnich dniach panowania Escobara, pokazuje także wściekłe uczucie, jakim Kolumbijczycy obdarzyli wściekłego zabójcę psa, zamieniając go w ludowego bohatera. Dziesiątki lat od swojej śmierci w 1993 roku nadal uważany jest za legendarną postać Robin Hooda. Josh Hutcherson daje sobie radę jako chłopiec pogrążony w panice w obcym kraju, gdzie nikomu nie można ufać i w każdej uliczce czyha śmierć, ale chociaż film oddaje część zawirowań i napięcia podczas terroru Escobara, pozostawia większość spójności aż po zawsze fascynującego pana Del Toro.

Unikając ekstrawagancji, odgrywa przebiegłego barona narkotykowego jako studium szaleństwa i zła, które wydaje się niemal normalne, podążając za swoją ofiarą cichym, stalowym spojrzeniem, niczym dobrze choreograficzne ruchy kamery, niczego nie przeoczając. W przypisie do historii, która jest wciąż zbyt blisko, by można było ją pocieszyć, przedstawia on prawdziwe znaczenie raju utraconego.