Gemma Arterton jako Catrin ColeRozrywka STX

Pięknie obsadzona, inteligentnie napisana i wspaniale zebrana gama pięknie wyważonych emocji związanych z filmami i wojną, Ich najlepsi to jeden z najlepszych filmów wciąż młodego 2017 roku. Byłem nim oczarowany i przytłoczony i przewiduję, że jeśli zależy Ci na kręceniu filmów, Tobie też będzie.

Niezwykłym tematem jest rola Brytyjek w przemyśle filmowym podczas drugiej wojny światowej, kiedy większość aktorów, reżyserów i innych rzemieślników była na froncie, a filmy propagandowe o wysiłkach wojennych były potrzebne, aby poprawić humor i podnieść na duchu morale w okresie kryzysu.

Wschodząca gwiazda Gemma Arterton gra główną rolę Catrin Cole, bystrej dziewczyny z Walii, która myśli, że stara się o posadę sekretarki, ale ku swemu zaskoczeniu zostaje zatrudniona, by wnieść kobiecą perspektywę do filmów wojennych wyprodukowanych przez zagrożone wyginięciem brytyjskie Ministerstwo Informacji wydziału filmowego w 1940 r., kiedy 30 milionów ludzi tygodniowo uciekało przed wojną, udając się w bezpieczne ciemności kina. Zatrudniona jako autorka bzdur (ktoś, kto wie, jak pisać kobiece dialogi), zostaje wysłana do Devon, aby zebrać osobiste doświadczenia grupy cywilnych kobiet, które ratowały żołnierzy na plaży w Dunkierce, i przekształcić je w inspirujący film o odwadze pod ogień.

znak zodiaku na 2 lutego

Chociaż jej mąż wyraża dezaprobatę dla jej pracy, płaci czynsz, a gdy sam jest na służbie, Catrin zaczyna radzić sobie samodzielnie – jako artystka, która znajduje nowy szacunek w męskim zawodzie i jako kobieta, która zakochuje się w główny scenarzysta filmu, Tom Buckley (wyjątkowy Sam Claflin).

W miarę postępu zdjęć Catrin obserwuje płótno Londynu podczas Blitz – niemieckie bomby zasypujące ulice trupami po nalotach, helikoptery niszczące podziemne schrony, patriotyzm wśród ocalałych Brytyjczyków – i w obliczu stresu ożywia nową wizję, podczas gdy walka z ciągłą ingerencją rządu brytyjskiego mającą na celu fałszowanie faktów i kręcenie bardziej komercyjnych zdjęć, w tym zatrudnianie blond, niebieskookiego amerykańskiego idola-bohatera porannego, aby zachęcić do sukcesu kasowego. (W Dunkierce nie było Amerykanów). Amerykańscy dystrybutorzy filmowi domagali się także typowo absurdalnego zapotrzebowania na mniej niuansów i więcej dynamiki.

Starannie i satysfakcjonująco napisany przez Gaby Chiappe i umiejętnie wyreżyserowany z pasją i precyzją przez urodzoną w Danii Lone Scherfig, która prowadziła Edukacja do chwały, Ich najlepsi z pewnością przypadnie do gustu wyrafinowanemu rynkowi filmowemu, który tak cenił Pani Henderson przedstawia I Mój tydzień z Marilyn . Ale ma w sobie fascynację, energię, akcję i ogromną wartość rozrywkową, która powinna spodobać się osobom w każdym wieku. Przed ukończeniem filmu, nad którym pracuje, mającego zachęcić Amerykę do przystąpienia do wojny jako największy sojusznik Anglii, Catrin na własnej skórze uczy się podstaw — podobnie jak my, dzieląc się romansem z bohaterką i ewentualną osobistą stratą, jakbyśmy zostali przekazani specjalną przepustkę VIP na scenę dźwiękową.

Poznajemy także ekipę i ekscentrycznych graczy, w tym paradę świetnych aktorów charakterystycznych, takich jak Richard E. Grant, Eddie Marsden, Jack Huston, Helen McCrory, ekscentryczny i zabawny Bill Nighy w roli pompatycznej, przesadnej postaci główny aktor, który uważa wojnę za niewygodną ingerencję, oraz Jeremy Irons w uroczej roli – odmienna grupa, która w magii kręcenia filmów odnajduje patriotyzm, dumę, cel i miłość.

Na podstawie powieści z 2009 roku Ich najlepsze półtorej godziny Lissy Evans film pulsuje ekscytacją, syczy dowcipnymi przekomarzaniami i obfituje w urocze detale z epoki. Dodano pewną wagę, która kwestionuje, jaką władzę miałyby kobiety po wojnie, gdyby zarabiały za dużo pieniędzy lub otrzymywały zbyt duży kredyt, nie wspominając już o kwestii równości wynagrodzeń. Kiedy dwóch rywalizujących ze sobą współautorów filmu „film w filmie” przezwycięża różnice i zakochuje się w sobie, wojna rzuca wyzwanie również temu rodzajowi szczęścia i Ich najlepsi pokazuje wybory, jakich dokonują, wybierając nadzieję zamiast rozpaczy i życie zamiast śmierci, kontynuując z optymizmem, który przeciwstawia się wszelkim stereotypom. Bez względu na to, przez co przeszli, są jak bohaterowie na końcu Złe i piękne. Ukrywając blizny po filmie, który właśnie przeżyli, zawsze zostaje kolejna.

Wspaniały!