W 1944 roku komandor porucznik James Michener służył jako ogólny kontakt dla marynarki wojennej na małej wyspie Espiritu Santu na południowym Pacyfiku, kiedy stanął przed nietypowym problemem: marynarz został oficjalnie zwolniony ze służby, ale odmówił opuszczenia okolicy i wrócić do swojego domu rodzinnego w Alabamie. Okazało się, że młody mężczyzna zakochał się w miejscowej dziewczynie z wyspy, a ona urodziła jego dziecko. Marynarz nie miał problemu ze służbą w walce z japońską flotą, jednak myśl, by powiedzieć rodzicom w Los Angeles (Dolna Alabama), że chce poślubić „czarnucha”, po prostu go przeraziła. Walka z wrogiem po drugiej stronie świata wcale nie była łatwa, jednak konfrontacja z wrogiem wewnętrznym była znacznie trudniejsza.
To był zalążek jednej z 19 powiązanych ze sobą historii, które Michener wplótł w swoją nagrodzoną Nagrodą Pulitzera Opowieści z południowego Pacyfiku , co z kolei zainspirowało nagrodzony nagrodą Pulitzera musical Rodgersa i Hammersteina, Południowy Pacyfik . Z okazji pierwszego w historii wznowienia serialu na Broadwayu (prawie 60 lat po fakcie) nadchodzi premiera Laurence’a Maslona Towarzysz Południowego Pacyfiku , który szczegółowo opisuje całą historię tego klasycznego dzieła amerykańskiego teatru muzycznego. Choć nie widziano go na Broadwayu od czasu zamknięcia pierwotnej wystawy w 1954 r., Południowy Pacyfik został wyprodukowany na całym świecie i na jego podstawie powstały dwa filmy, które odniosły sukces.
Większość książek o tworzeniu programów i filmów to niewiele więcej niż wychwalane programy pamiątkowe. Jednak tak samo Południowy Pacyfik tnie głębiej niż większość szumnych musicali na Broadwayu (zdecydowanie nie w reżyserii Rogera DeBrisa), podobnie jak duży i bogato ilustrowany film pana Malsona Towarzysz . Pokazuje, jak Oscar Hammerstein i Joshua Logan stworzyli zwięzłą i spójną historię z obszernej sagi Michenera, a następnie opowiada o trudnościach związanych z obsadzeniem tej roli z gwiazdą komedii muzycznej (Mary Martin) grającą u boku bas-barytonu z opery oraz o odważnej decyzji wszystkich zaangażowanych, podążając za przykładem producentów-kompozytorów, do wykorzystania programu jako protestu przeciwko rasizmowi – coś niespotykanego wówczas w popularnej rozrywce i co z łatwością mogło spowodować, że wszyscy zostali umieszczeni na czarnej liście.
To nie jest zwykła historia z Broadwayu. Pan Maslon w fascynujący sposób łączy życie czterech kluczowych twórców, Michenera, Hammersteina, Rodgersa i Logana, na tle działań wojennych na Pacyfiku podczas drugiej wojny światowej. Pokazuje jak Opowieści z południowego Pacyfiku nie była ani powieścią, ani antologią opowiadań, a jednocześnie nie była ani czystym faktem, ani czystą fikcją. Wiele sytuacji i postaci zostało bezpośrednio zaczerpniętych z osobistych spotkań Michenera: „Emile de Becque” miał swoje korzenie w plantatorze kopry, którego Michener dobrze znał w Espiritu; „Krwawa Mary” to prawdziwe imię Tonkijki, która przewodziła lokalnemu powstaniu.
Południowy Pacyfik zawsze wywoływał gwałtowne reakcje: w 1957 r. niemal wywołał zamieszki na tle rasowym na Westbury Music Fair na Long Island, kiedy bohaterka Nellie Forbush ogłosiła, że pochodzi z Little Rock – kilka tygodni wcześniej prezydent Eisenhower wysłał wojsko do Little Rock, aby wymusić integrację.
W 2005 roku w Carnegie Hall wystawiono wersję koncertową z barytonem z Broadwayu Brianem Stokesem Mitchellem w roli de Becque. Tego wieczoru na widowni był ojciec piosenkarza, weteran II wojny światowej, który był jednym z legendarnych lotników z Tuskegee. Pamiętam, że pomyślałem wtedy, jakie to niewiarygodne, że ojciec pana Mitchella musiał toczyć wojnę na dwóch frontach: z Luftwaffe w Europie i z głęboko zakorzenionym rasizmem w kraju.
Widzenie Południowy Pacyfik ponownie w Lincoln Center i lektura książki pana Maslona przypomina nam, że wszyscy Amerykanie do pewnego stopnia toczyli dwie wojny na raz – i bitwa trwa nadal.
Autorem jest Will Friedwald Melodia Stardust: biografia 12 najpopularniejszych amerykańskich piosenek (Chicago). Można się z nim skontaktować pod adresem książ[email protected].