Aaron Eckhart gwiazdą „Rumble Through the Dark”Zdjęcia Phillipsa

Aaron Eckhart, przystojny i wszechstronny główny mężczyzna, który grał wszystko, od skorumpowanego lobbysty tytoniowego po twardych żołnierzy piechoty morskiej i seksownych kochanków we wszystkich filmach, począwszy od Dziękuję za palenie Do Erin Brokovich, stawia na wszechstronność. Wiele jego filmów zostało źle przyjętych zarówno przez publiczność, jak i krytyków, ale osobiście chwalono go w każdej roli jako nieubłaganie czarującego. Nie ma nic czarującego, pociągającego ani choćby w najmniejszym stopniu zapadającego w pamięć w rzeczy zwanej Wędruj przez ciemność. Ten film zapisuje się w filmografii Aarona Eckharta jako nierozważny błąd. Jedynym powodem, dla którego go to pociągało, jak mogę sobie wyobrazić, był jego uporczywy sprzeciw wobec umieszczenia go na liście 100 najpiękniejszych osób magazynu People.

Nie ma nic pięknego w postaci Jacka Bouchera, zniszczonego wojownika na gołe pięści, po raz pierwszy pokazanego jako dziecko oddane przez matkę do sierocińca jako preludium do życia w nędzy i nieszczęściu. Z czasem zmienia się w poobijaną i zdziesiątkowaną skorupę w tak opłakanym stanie, że ledwo może się poruszać, a tym bardziej chodzić, od jednego nokautu do drugiego. Plując krwią z ogoloną do bólu głową, desperacko próbuje przetrwać wystarczająco długo, aby wspierać nieuleczalnie chorego ojca aż do osiągnięcia wieku męskiego. Tracąc rozum na demencję po tylu bójkach, samolecząc się opioidowymi środkami przeciwbólowymi i whisky, Jack jest winien pieniądze za zaległe podatki nałożone na dom swojej matki i ma głęboki dług u obskurnego właściciela nielegalnego klubu walki o nazwie Big Momma Sweet.

30 000 dolarów, które wygrywa na ruletce podczas szczęśliwej nocy w lokalnym kasynie, może uratować jego matkę przed przejęciem banku i śmiercią w domu opieki, ale łowca nagród imieniem Skelly (Joe Hursley) kradnie pieniądze, porywa jego ciężarówkę z benzyny stacji i zostawia Jacka pobitego na śmierć i leżącego na polu kukurydzy. W tak ponurym filmie, w którym każdy jest beznadziejnym przegranym, to Skelly umiera po tym, jak wytatuowana karnawałowa wróżka o imieniu Annette (zmarnowana Bella Thorne) kradnie dla siebie bankroll Jacka. Czując się winna, ponieważ w tajemnicy wierzy, że Jack może być jej dawno zaginionym ojcem (nie pytaj!), zastanawia się nad oddaniem go, ale zanim będzie mógł uratować dom swojej mamy, stawia pieniądze na ostatnią walkę w klatce, aby zwrócić pieniądze, które jest winien Big Momma Sweet. Małpa, z którą walczy, sprawia, że ​​Godzilla wygląda jak przedszkolak z Toys’R’Us. Odgłosy trzaskania kości w brutalnych scenach walki na gołe pięści są podkręcone, aby przypominały bomby, które spadły na Nagasaki.

Nakręcony na zalewisku w Mississippi, gdzie, jak wszyscy wiemy, zawsze panuje przygnębiająco ponury objazdowy karnawał i dodatkowe koło ruletki pod ręką, niedorzeczne Wędruj przez ciemność jest wymyślone i manipulacyjne, ale nie w żaden znaczący ani znaczący sposób. Jednonutowy scenariusz został zaadaptowany przez Michaela Farrisa Smitha na podstawie jego powieści The Fighter, której nigdy nie zamierzam czytać, a współreżyserują bracia Graham i Parker Phillips. Zgodnie ze swoim tytułem film jest tak mroczny, że przez połowę czasu nie widać, co się dzieje, ale rodzą dwa poważne pytania: po co w ogóle to robić i co mogłoby przekonać aktora z talentem Aarona Eckharta i reputacja, aby się w nim pojawić? Nie rozciąga to jego zasięgu, ma szansę na zarobienie pieniędzy przez lody na patyku, a ostatecznie prawie dwie godziny dzikości nie wnoszą nic nowego do powiedzenia lub napisania. Podsumowanie w jednym słowie: Hę?