Gabriel Bateman i Teresa Palmer w Zgaszone światła .

Pojechałbym do samochodu samochodowego w Newark na odpowiedni horror. Zadzwonił blady i nieefektywny mały klon nawiedzonego domu Zgaszone światła nie jest tym jedynym.

Debiutujący w filmie fabularnym szwedzki reżyser David F. Sandberg ciężko pracuje, aby grzechotać łańcuchami w pełnej napięcia opowieści o złowrogiej sile zła, która wdziera się w życie dziewczyny o imieniu Rebecca (Teresa Palmer). Nie było jej od 16 roku życia, ale nikt nie wie, dokąd poszła. Wiemy tylko, że jej matka Sophie z workowatymi oczami, cierpiąca na chorobę afektywną dwubiegunową (w obsadzie niewiadomych, co Maria Bello robi w tym filmie?) miała przyjaciółkę o imieniu Diana, kiedy oboje spędzili trochę czasu w ośrodku psychiatrycznym jako dziewczynki, a mama potajemnie od tego czasu komunikują się z jej zwłokami. Teraz, gdy Rebecca wraca do domu z dzieciństwa, aby ocalić swojego młodszego brata Martina (Gabriel Bateman) przed koszmarami i morderstwem, w ciemności ożywa odrażająca istota i grozi, że ich wszystkich zniszczy. Ten mięsożerny ghul to oczywiście Diana, pokryta gnijącymi wrzodami i obnażonymi kłami, które mogą przegryźć beton.

Z pomocą swojego chłopaka Breta (Alexander DiPersia) Rebecca wpada w szał, aby wypędzić złego ducha z domu. Ponieważ stworzenie pojawia się tylko wtedy, gdy gasną światła, skromny scenariusz Erica Heisserera skupia się prawie całkowicie na szeregu pomysłowych i pomysłowych sposobów, na jakie bohaterowie wymyślają sposoby, aby utrzymać włączone światła, odeprzeć następny atak i pozostać przy życiu – światła z świece, latarki, telefony komórkowe, samochód na podjeździe – zanim wyczerpią się baterie. Policja Los Angeles przybywa, ale funkcjonariusze są tak głupi, że nie mogą się równać z Dianą, podobnie jak film. Zabawa szybko się kończy, podobnie jak czynnik gotcha.

Reklama rozdana krytykom podczas podglądu prasowego Zgaszone światła Chodziłem do stanów. Ten film otrzymał ocenę PG-13 ze względu na terror! Chcesz się założyć?