Mahershala Ali, Myha'la, Julia Roberts i Ethan Hawke Zostaw świat za sobą .Dzięki uprzejmości NETFLIX

Na początku Zostaw świat za sobą profesor nauk o mediach Clay Sandford (Ethan Hawke) przechwala się swojej żonie Amandzie (Julia Roberts), że jeden z jego uczniów napisał książkę i chce, aby przyczynił się do rozwoju tej sprawy. Teza – wyjaśnia – jest taka, że ​​media są zarówno odzwierciedleniem, jak i ucieczką od społeczeństwa, które je tworzy. Clay jest dumny ze swojego ucznia i zadowolony z siebie, ale to nie jest tak, że jest to jakieś oszałamiające podejście do nauk o mediach; Jest to w zasadzie opis tego, czym są studia nad mediami. Istnieje przypuszczenie, że być może scenarzysta i reżyser Sam Esmail jest tego świadomy i że Clay jest parodią zadowolonego z siebie naukowca z bezsensownym dorobkiem. (W końcu to postać Ethana Hawke’a.) Jednak w ciągu następnych dwóch godzin staje się jasne, że sam film operuje na tym samym poziomie powierzchownej inteligencji. Zostaw świat za sobą to głupi film udający mądry film, średni thriller, którego udekorowana obsada i skomplikowana praca kamery nie są w stanie zrekompensować niedopracowanego, przepisanego scenariusza.

Julia Roberts wciela się w Amandę Sandford, mizantropijną dyrektorkę ds. reklamy, która zabiera swoją czteroosobową rodzinę na zaimprowizowane wakacje do pięknego wynajmowanego domu na Long Island. Ucieczka zostaje przerwana, gdy właściciele domów, ekspert ds. cyberbezpieczeństwa G.H. Scott (Mahershala Ali) i jego córka Ruth (My’Hala) wracają do domu w poszukiwaniu schronienia, gdy w okolicy panuje przerwa w komunikacji. Niezręczność tego układu mieszkalnego jest ich najmniejszym zmartwieniem, ponieważ coraz dziwniejsze zjawiska zwiastują zagładę na skalę narodową. Systemy komputerowe ulegają awariom lub działają w niebezpieczny sposób, a nie ma wiarygodnego źródła informacji ani bezpiecznego sposobu na ucieczkę z wyspy. Obie rodziny będą musiały przezwyciężyć wzajemną podejrzliwość, aby przetrwać nadchodzący upadek.

Założenie wydaje się być Strefa Mroku konfiguracja — mała grupa postaci z wbudowanym konfliktem zbiera się w jednym miejscu, podczas gdy większa, droższa historia science-fiction rozgrywa się poza zasięgiem wzroku. Zostaw świat za sobą nie do końca pasuje do tej formy, ponieważ nasi bohaterowie okazjonalnie wyruszają z domu wakacyjnego, aby zebrać wskazówki lub być świadkami upiornego spektaklu. Na całym filmie widać uderzające, niepokojące obrazy naszych zaufanych, zautomatyzowanych systemów, które nas zdradzają – statki, samoloty i samochody autonomiczne, które popadły w samobójstwo niczym jakaś wersja Zdarzenie o komputerach. Może to brzmieć jak zły znak Zostaw świat za sobą często wspomina niesławną wpadkę M. Nighta Shyamalana, ale tak naprawdę to właśnie te fragmenty filmu najbardziej zapadają w pamięć i są najbardziej ekscytujące. Są tu szkielety przyzwoitego filmu katastroficznego, ale są pogrzebane pod dwiema godzinami bezkształtnego, pretensjonalnego dramatu postaci. Esmail (na podstawie powieści Rumaana Alama) nieustannie miesza sześciu bohaterów w nowe permutacje, jakby chciał zbadać nowe aspekty ich psychiki lub popchnąć ich historie do przodu, ale te epizody do niczego nie prowadzą; Stanowią jedynie okazję dla postaci do wypowiedzenia tajemniczych, pozornie głębokich obserwacji.

Pierwsze 40 minut ma na celu przekonać Cię, że jest to thriller psychologiczny i z tymi postaciami dzieje się więcej, niż mogłoby się wydawać. Właściwie jest mniej. Julia Roberts gra wbrew typowi jako niesympatyczna, pasywno-agresywna rasistka, ale nie ma nic interesującego w jej cynicznym, zmęczonym światem cynizmie. Mahershala Ali jest przedstawiony z aurą tajemniczości, ale jego wgląd w chaos rozgrywający się na zewnątrz można przyjąć dosłownie. Sympatyczny naukowiec Ethana Hawke’a ma możliwą do prześledzenia podróż wewnętrzną, ale jest to jedyny z sześciu wątków pobocznych, który ma początek, środek i koniec. U jego nastoletniego syna i Amandy, Archie (Charlie Evans), pojawia się przerażająca fiksacja na punkcie dwudziestokilkuletniej Ruth, ale to prowadzi donikąd. Młodsza siostra Archiego, Rose (Farrah Mackenzie), ma obsesję na punkcie zobaczenia ostatniego odcinka serialu Przyjaciele , zadanie, które stanowi centrum tematyczne filmu, ale dzieje się tak wiele innych spraw, że trudno powiedzieć, co mamy z tego wynieść. Jest bałagan i dobre występy obsady gry nie są w stanie go uratować.

Esmail próbuje podkreślić niesamowitość tej technoapokalipsy za pomocą oszałamiających, niekonwencjonalnych ruchów kamery, które są możliwe dzięki technologii dronów. Nasz punkt widzenia czasami podniesie się z typowego średniego strzału i przeskoczy nad głową postaci lub przewróci się na bok, wytrącając nas z równowagi. Chociaż potrafię docenić warstwy intencji i sposób, w jaki te mechaniczne sztuczki wydają się bardziej złowrogie w technologicznym horrorze, w historii brakuje napięcia niezbędnego, aby te efektowne taktyki wizualne wydawały się odpowiednie, a nie rozpraszające. Są momenty Zostaw świat za sobą kiedy reżyseria i ścieżka dźwiękowa tak bardzo starają się sprzedać grozę, że wysiłek staje się śmieszny. Bez względu na to, z jakiej dziwacznej perspektywy na nie spojrzymy, po prostu nie da się uczynić tych postaci interesującymi.

to regularne oceny kina nowego i godnego uwagi.