Mariska Hargitay jako porucznik Olivia Benson — (zdjęcie: Michael Parmelee/NBC)

Ładna nastolatka jadąca na imprezę – to jest WSZYSTKO mówimy, co oznacza, że ​​jest prawie pewne, że to nie skończy się dobrze. Ale dokładnie to, dla kogo nie kończy się to dobrze, jest w tym odcinku małą niespodzianką.

Piętnastoletnia studentka pierwszego roku Abby jest podekscytowana zaproszeniem na szkolną potańcówkę przez swojego ukochanego, osiemnastoletniego Chrisa z ostatniej klasy. Po kilku całujących się selfie Chris pyta Abby, czy chce zejść na dół do ciemni. Sprawy szybko się nasilają, gdy Chris idzie naprzód wśród subtelnych oznak, że Abby obawia się tej przerwy. Przejście do Abby, która jest w domu i biegnie obok rodziców, by zwinąć się w kłębek na jej łóżku.

Kilka dni później, gdy matka naciska na nią w związku z tym, co wydarzyło się tamtej nocy, Abby przyznaje, że wydarzyły się rzeczy, których nie chciała.

zodiak 23 listopada

Kiedy porucznik Benson angażuje się i rozmawia z Abby, dziewczyna przyznaje, że polubiła Chrisa i chętnie z nim poszła, ale kiedy włożył rękę pod jej sukienkę, powiedziała mu, żeby tam nie schodził, a kiedy i tak próbował do niej wejść, poczuła, jak wytryskał. Kiedy Benson pyta Abby, czy powiedziała nie, czy tak, Abby zauważa, że ​​czuła się sparaliżowana i nie wskazuje, że udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi.

Podczas przesłuchania Chris upiera się, że nie uprawiali seksu. Jego prawnik twierdzi, że był to pierwszy raz dla chłopców i skończył wcześniej. W międzyczasie Abby wysyła do Chrisa SMS-y w stylu: „Nie wiem, dlaczego tak się dzieje”. Lubię cię. Mam nadzieję, że nie jesteś na mnie zły.

Niektórzy uczniowie mówią, że Abby wiedziała, co oznacza pójście do ciemni, że może po prostu się wściekła, bo Chris do niej nie zadzwonił, ale jeden z braci Chrisa ujawnia, że ​​chłopcy mają listę, tajne stowarzyszenie dla seniorów zatytułowane The Cherry Pickers Club, które to konkurs, z iloma dziewicami można się przespać. Mówi detektywom, że wszyscy mieli nazwisko na swojej liście oprócz Chrisa i dlatego Chris wybrał Abby.

W miarę postępu śledztwa Abby przyznaje, że żałuje, że nic nie powiedziała, bo teraz wszyscy jej przyjaciele jej nienawidzą i Chris też jej nienawidzi. Chris po prostu chce, żeby to wszystko minęło i myśli, że wszystko byłoby dobrze, gdyby mógł po prostu przeprosić Abby i jej rodzinę.

sierż. Dodds oświadcza, że ​​uważa ich obu za dobre dzieci i że to po prostu nieudana sesja obściskiwania się, która nie powinna trafiać do sądu. Porucznik Benson zgadza się z tym, ale twierdzi, że nie jest to w ich gestii, ponieważ Chris ma osiemnaście lat, a Abby piętnaście.

znak zodiaku 28 września

Po tym, jak Abby i Chris składają zeznania na temat tego, co według nich wydarzyło się tamtej nocy, ława przysięgłych wydaje werdykt. uznają Chrisa za winnego molestowania seksualnego pierwszego stopnia. Zostanie skazany i dożywotnio będzie wpisany do rejestru przestępców seksualnych.

Po zakończeniu procesu rodziny wdają się w kłótnię, twierdząc, że drugie zrujnowało życie ich dziecka. Gdy Chris jest wyprowadzany, Abby krzyczy do niego, że jest jej przykro.

Wielu widzów może być świadomych, że ten odcinek wydaje się być oparty na przypadku Owena Labriego, który znalazł się w podobnej sytuacji, gdy uczęszczał do szkoły przygotowawczej na Wschodnim Wybrzeżu. On był w ostatniej klasie, ona pierwsza, a on starał się realizować szkolną „tradycję” zwaną Salutem Seniora, zgodnie z którą seniorzy przed maturą uprawiają seks z pierwszoklasistą. Labrie upierała się, że nie uprawiali seksu, i została uniewinniona w związku z napaścią, ale stwierdziła, że ​​uprawiała seks z nieletnią. Został skazany na rok więzienia i do końca życia będzie wpisany do rejestru przestępców seksualnych.

rok urodzenia Dustina Moskovitza

W sprawie Labrie ława przysięgłych zasadniczo wskazała w swoim werdykcie, że nie wierzy twierdzeniom Labrie, że nie doszło do stosunku, ale nie wierzy także argumentowi ofiary, że spotkanie odbyło się wbrew jej woli. W świetle tego ława przysięgłych uznała Labrie za winną ustawowego gwałtu, ponieważ dziewczyna była nieletnia i nie mogła zgodnie z prawem wyrazić zgody na seks.

Ten odcinek przypominał także odcinek wyprodukowany przez statek-matkę, zatytułowany Performance. W tej części ADA Jack McCoy odkrywa, że ​​grupa licealistów nazwała się Czerwonymi Rangersami, a ich celem jest zbieranie punktów poprzez podboje seksualne. Ten odcinek powstał na podstawie prawdziwej historii grupy uczniów z Lakewood w Kalifornii, którzy nazywali siebie The Spur Posse. Ten odcinek Prawo i porządek wyemitowano prawie ponad 20 lat temu, w 1995 r. Ciekawe, że dwa odcinki oddalone od siebie o dwie dekady skupiają się na tej samej kwestii, co wskazuje, że niestety tego typu odrażające zachowania nadal występują w naszym społeczeństwie.

Jedna z najnowszych prób rozwiązania zawiłej kwestii zgody, szczególnie na kampusach uniwersyteckich, ma formę kalifornijskiej ustawy SB (ustawy Senatu) 967, która stała się pierwszą czynnością prawną, która wprowadziła prawo dotyczące zgody potwierdzającej.

Praca nad trzema „filarami” wiedzy, które obejmują wiedzę uczniów dokładnie na co i na ile się zgadzają; wyrażenie ukrytej woli uczestnictwa; oraz podejmując decyzję o swobodnym i dobrowolnym uczestnictwie, podstawa prawa podkreśla, że ​​zamiast czekać, aż partner powie „nie”, uczestnicy powinni uzyskać wyraźne „tak” od drugiej strony, a zapewnienie to powinno być jednoznaczne i stale potwierdzane. Ustawa ta skierowana jest przede wszystkim do studentów szkół wyższych, z których większość w chwili rozpoczęcia studiów ma osiemnaście lat, co stanowi ustawowy wiek wyrażenia zgody.

Patrząc na przypadki takie jak ten w tym odcinku WSZYSTKO , w którym bierze udział dwójka uczniów szkół średnich, nasuwa się pytanie, czy na poziomie szkoły średniej zrobiono wystarczająco dużo, aby zapobiec problemom takim jak ten tutaj przedstawiony? Uczniowie szkół średnich to zazwyczaj osoby w wieku od 14 do 18 lat i jako takie dopiero uczą się formułować opinie dorosłych w czasach, gdy hormony, a także społeczeństwo, dostarczają mylących sygnałów na temat akceptowalnego zachowania. Czy nie byłoby sensowniej pracować nad większą profilaktyką w tym wieku, a nie później?

Aby skutecznie opowiedzieć historię Abby i Chrisa, widzowie musieli w równym stopniu wczuć się w obie postacie, a ponieważ prawdziwa natura tego, co wydarzyło się między nastolatkami, była znana tylko im, było to równie zagmatwane, jak każda podobna sytuacja z prawdziwego życia.

Fakt, że doprowadziło to do kilku dyskusji wśród detektywów na temat tego, czy był to tylko nieudany romans nastolatki, czy też prawdziwe przestępstwo, pokazał złożoność tego wszystkiego. A poprzez wypowiedzenie przez zwykle wulgarnego prawnika Johna Buchanana najbardziej przejmującego wersu w tym odcinku, jak się tu dostaliśmy?, pokazał, że jedynym elementem, który był jasny podczas całej tej trudnej sytuacji, było to, że niezależnie od tego, po czyjej stronie się stoi, wszystko to była niejednoznaczna i bez względu na to, jaka była ostateczna decyzja, tutaj nie było zwycięzcy.

Niezależnie od tego, jak się czułeś, nie było trudno współczuć obojgu zaangażowanym nastolatkom, zdając sobie sprawę, że jedno wydarzenie pewnego wieczoru zmieniło dla nich wszystko na zawsze. Podjęto złe decyzje, choć wydaje się, że tak naprawdę nie chodziło tu o rażący zły osąd, ale raczej o brak wiedzy, który wymknął się spod kontroli – i tu masz całe sedno tej sprawy; Chris, mimo że miał osiemnaście lat i był uważany za dorosłego, w obliczu braku pozytywnego „tak” lub „nie” ze strony Abby, nie zdawał sobie sprawy, że robi coś złego i jako taki zapłacił wysoką cenę za swoje czyny. Najwyraźniej nie miał celowo nikogo skrzywdzić, ale prawo jest prawem i przez to, co się stało, życie ludzi zostało nieodwracalnie zmienione.

znak zodiaku 6 czerwca

W początkowej scenie tego odcinka, gdy rozmawia z doktorem Lidstromem, Olivia wspomina, że ​​jej praca pokazała jej, że zadanie radzenia sobie ze znęcaniem się i napaścią to niekończący się cykl. Sprawa ta pokazała, że ​​chociaż sprawiedliwość była możliwa w ramach prawa, wynik nie był pocieszający dla nikogo zaangażowanego. Nikt tutaj nie odniósł zwycięstwa.

Kiedy Lidstrom zapewnia, że ​​Olivia czuje, że tylko ona może wykonać tę pracę, odpowiada, że ​​może tak jest, bo wciąż ma nadzieję. Olivia wydaje się myśleć, że pewnego dnia może to wszystko się zakończyć i być może tak się stanie, ale co będzie potrzebne, aby tak się stało? To właśnie jest w tym wszystkim najgorsza niewiadoma.