Po opublikowaniu Z zimną krwią Truman Capote wydał swoje tantiemy na warte 62 000 dolarów mieszkanie na 25. piętrze w dwuwieżowym apartamentowcu przy ul. 860-870 ONZ Kwadrat .

W 1966 roku rzucił w Plaza swoją słynną czarno-białą piłkę Kay Graham , kolejny wczesny nabywca w swoim budynku przy First Avenue. Portier był jednym z 500 zaproszonych: podobno okręcił Grahama po parkiecie, zanim podziękował jej za najszczęśliwszy wieczór w swoim życiu.

Te dni już minęły. Grahama, który stał się „Washington Post”. wydawca po śmierci męża w 1963 r., pilotując gazetę przez Wietnam i Watergate, zmarł w lipcu 2001 r. w wieku 84 lat. (Capote upadł w holu ich budynku 20 lat wcześniej, choć żył jeszcze przez trzy lata).

Teraz trzy sypialnie Grahama pied-à-terre , cztery piętra niżej niż mieszkanie jej starej przyjaciółki, zostało ostatecznie sprzedane sześć i pół roku po jej śmierci. Z akt miejskich wynika, że ​​jej majątek, którym najwyraźniej zarządzał Poczta Waszyngtona Dyrektor finansowy John Morse Jr. i dyrektor zarządu George Gillespie III sprzedali mieszkanie w zeszłym miesiącu za 2,3 miliona dolarów .

Zodiak 29 kwietnia

Przez cały czas korzystała z tego mieszkania, powiedział pan Morse. Nikt tam nie mieszka, powiedział później. Używaliśmy go, aby ludzie mogli wchodzić i wychodzić – co w rzeczywistości jest sprzeczne z zasadami współpracy.

Kupującym Grahama jest Astrid Horan , emerytowany pisarz i badacz gubernatora Nelsona Rockefellera. Nie przeszkadza jej prostota mieszkania: jest bardzo proste, bardzo kwadratowe, bez sztukaterii; to po prostu w porządku. Ładne zasłony i to wszystko, czego potrzebujesz.

Pomagają też dobrzy sąsiedzi. „To budynek ludzi osiągających sukcesy” – powiedziała w 1969 roku żona Johnny’ego Carsona, Joanne. Ludzie, którzy tu mieszkają, nie wspinają się. Przybyli.

Może Graham był z niej dumny pied-à-terre znajdowało się siedem pięter nad posiadłością Bobby'ego Kennedy'ego? Czy mogła być zdenerwowana, że ​​sama nie jest wyżej? Jeśli jesteś na 38. piętrze, to jest jak w samolocie, powiedziała pani Horan. Tutaj nadal jesteś częścią świata.