Daniel Radcliffe wciela się w Nate’a Fostera Imperium .

To niestety odpowiedni czas na przyspieszony kurs dotyczący różnych odcieni współczesnej białej supremacji.

Na szczęście, Imperium, bardziej zabawny niż powinien być film akcji, w którym występuje ulubiony przez wszystkich Gryffindor w roli człowieka FBI przetwarzającego dane, który działa pod przykrywką jako nazistowski skinhead, stanowi rodzaj przewodnika terenowego Towarzystwa Audubon na żywo dla tego rodzaju kretynów. Z pomocą tego poręcznego dandysa zainspirowanego thrillerem opartym na prawdziwych historiach ty także będziesz w stanie dostrzec i zidentyfikować różne gatunki tych brutalnych, rasistowskich palantów, jeśli będziesz miał nieszczęście spotkać takiego w terenie.

Na początek są wspomniani skinheadzi, pijący piwo, międzyrasowa para bijąca żołnierzy piechoty, zawsze sprowadzająca do owczarni zastraszanych nowych rekrutów. Są w regularnym konflikcie z naszą następną grupą, mówiącymi cicho i trzeźwymi Aryjczykami, często brodatymi i dobrze zorganizowanymi ludźmi, którzy usprawiedliwienie swojej nienawiści znajdują w Biblii i próbują zrekrutować naszego bohatera do swojej frakcji takimi wyczynami jak , Wydajesz się trochę dojrzalszy jak na skinheada.

obrazy Dianne Feinstein

Najstraszniejszym podtypem mogą być pozornie łagodne typy PTA, których typowym przykładem jest Gerry (Sam Trammell) – facet, który organizuje grille dla przyjaznych rasistów z sąsiedztwa i buduje ufortyfikowane domki na drzewach dla swoich moppetów, aby lepiej chronić je przed wyścigami w błocie. Jest nawet niesamowity podcaster, którego gra ulubiona tego lata złoczyńca z niezależnych filmów Tracy Letts (on Pies Weinera I Oburzenie) który miesza rasistowski garnek dla zabawy i zysku jak umiarkowanie bardziej zradykalizowany Sean Hannity.

Jak przedstawiono w Imperium, ich obawy są przerażająco banalne. Czy dostałeś odpowiednie pozwolenie, aby dzieciaki z obozu mogły świętować urodziny Hitlera? Czy miałeś okazję przyjrzeć się biznesplanowi rozszerzenia mojej rasistowskiej audycji radiowej na rynek Florydy? Film jest podobnie twardo stąpający po ziemi. Zamiast dramatycznych strzelanin i łzawych odkupień, punkt kulminacyjny rozgrywa się w garażu w Północnej Wirginii i wiąże się ze sprytnym użyciem detergentu do prania. Wszystko to podkreśla centralne założenie filmu, że te istoty nie są jakimiś bezimiennymi istotami, ale codzienną rzeczywistością kryjącą się tuż pod naszymi nosami, niczym wąsy führera.

Kariera Daniela Radcliffe’a po ukończeniu Hogwartu była bardzo bogata Amerykański wojownik ninja . Niezależnie od tego, czy wybierasz się na Broadway w naturze Równy grając na Allenie Ginsbergu lub zakładając rogi, wydaje się być usatysfakcjonowany jedynie wtedy, gdy przekracza granice swojego komfortu i możliwości. Kiedy goli głowę i ma na sobie zieloną kurtkę bomber, próbuje wyjaśnić grupie rasistowskiej, do której zinfiltrował, że to, że nosi Levisy, nie oznacza, że ​​wspiera ZOG, nie inaczej jest tutaj. Podejście Radcliffe’a do kariery zawodowej zawsze wydawało się godne podziwu, a czasami zabawne. Tutaj jest to dość wzruszające. Konflikt widać w tym, co próbuje zrobić, nie przesadzając.

Nadal są momenty, w których Imperium jest bardzo tandetny. Większość z nich powstała dzięki uprzejmości Toni Collette jako opiekunki Radcliffe’a w FBI; w każdej scenie żuje gumę – prawdopodobnie dlatego, że sceneria nie zapewniała wystarczającego pożywienia. Dodajmy do tego wkurzonego przełożonego Nestora Carbonella, a sceny rozgrywające się w biurze wyglądają niemal jak parodia. Nie umniejsza to jednak zbytnio filmu, który swoje zadanie polegające na rzucaniu światła na tę mroczną część amerykańskiego społeczeństwa traktuje tak samo poważnie, jak jego gwiazda traktuje swoją pracę aktorską.