Paul Reubens jako Elijah Van Dahl.

Żeby już nie było o tym mowy, przypomnę każdą interakcję pomiędzy kapitanem Barnesem i Jimem Gordonem w „Szalonym szarym świcie”:

14 maja znak słońca

Pomiędzy Michaelem Chiklisem wrzeszczącym jak najbardziej wściekły przywódca Wyspy Wielkanocnej na świecie a Benem McKenziem zaciskającym szczękę tak mocno, że bałem się, że w jakiś sposób zje sobie twarz w tym odcinku Gotham , choć nie jest to najbardziej ekscytujące, przygotuj kilka głupków na dalszą drogę.

Po pierwsze, Eddie podkreślił Nygmę w swoim imieniu i przeszedł na pełny Riddler, bez zielonego spandexu ze znakiem zapytania (który Zod, jako mój świadek, FOX (FOXA), powinien pojawić się przed końcem tego sezonu). Z jednej strony byłem pod wrażeniem sprytu tekstu związanego z planem Eddiego, mającym na celu wplątanie Jima w morderstwo Theo Galavana. Z drugiej strony, jego plan mógł zakładać ścieżkę cukierków prowadzącą do gigantycznego pudełka opartego na patyku, z napisem „Tutaj kryminaliści”, i Jim Gordon prawdopodobnie dałby się odpowiednio oszukać. To ten sam Jim Gordon, którego plan pozbycia się bomby polegał na wrzuceniu bomby do innego pokoju.

Ale nie, to jest dobre. Właściwie, to jest świetne. Gotham jest albo lekkim trafieniem, albo WIDE MISS pisanym wielkimi literami i neonowym oświetleniem, jeśli chodzi o to, jak radzi sobie z patosem osoby, która staje się superzłoczyńcą, a Człowiek-Zagadka jest, co nie jest niespodzianką, zwykle jednym z trudniejszych do zrobienia. Rzecz w tym, że Zagadka jest taka, że ​​zwykle nie jest jasne, czy w ogóle upodobania przestępczość. To po prostu kutas, naprawdę, naprawdę mądry kutas, a popełnianie przestępstw jest najszybszą drogą do udowodnienia, jaki jest mądry. Eddie Nygma musi być najmądrzejszym człowiekiem na sali i dlatego nienawidzi gówno z tytułu Największego Detektywa Świata.

Ale ten konkretny detektyw jest teraz zajęty doskonaleniem swojego stylu walki – sztuką wielokrotnego otrzymywania pięścią w twarz – więc Eddie musi mieć do czynienia z Jimem, który, jak zakładam, wiąże sobie sznurowadła co najmniej trzy razy dziennie. Cory Michael Smith szaleje z przemianą Eddiego w pełnowymiarowego złoczyńcę i sprawia to cholerną radość. Eddie nawet się nie denerwuje, że Jim dowie się prawdy o Krysten Kringle, którą, jak być może pamiętacie, jest to, że Eddie udusił ją na śmierć. Dla Eddiego to nieważne w tym momencie. Eddie jest po prostu wkurzony, jak Jim kulki nie uważać go za ważnego – lub sprytnego – na tyle, aby dać dwie sekundy na wejście w wyszukiwanie.

W innym miejscu Oswald Cobblepot dowiedział się, że sekretne słowo dnia to NIEWYGODNA SKOKOWA RODZINA, kiedy spotyka swojego dawno zaginionego ojca, Elijaha Van Dahla, granego przez nikogo innego jak Paula Reubensa. W zależności od tego, ile masz lat, pamiętasz Reubensa z roli Pee-Wee Hermana w teatrze lub z roli z jego Pee-Wee Herman w teatrze. Tak czy inaczej, gościnne gwiazdy Gotham zwykle wydają się pomijać catering i od razu przeżuwać każdy fragment scenerii, jaki tylko znajdą, a oglądanie Reubensa nie jest inne ani mniej przyjemne. Jeśli chodzi o rodzinę, którą dobrze przedstawia Oswaldowi, więcej o nich za chwilę. Powiedzmy, że wyglądają jak prawdziwe TRĄBIENIE .

Pohukiwać jak… jak sowa? Tak jak… westchnienie po prostu poczekaj, aż elementy referencyjne znajdą się na dole.

Wreszcie, wielki plan Eddiego kończy się morderstwem urządzenia fabularnego/postaci, jak sądzę, Carla Pinkneya, którego sfałszowana relacja naocznego świadka umieszcza Jima jako mordercę Theo. Naprawdę nie rozumiem, dlaczego pierwszą myślą Barnesa i jego ogromnej głowy było: „Zostaliście wrobieni”? Daj mi przerwę. Jak długo pracuje w Gotham City? Czy odkąd Barnes stał się postacią, nie było czterech lub pięciu przypadków, w których ktoś został wrobiony? Czy Barnes nie przybył do Gotham przede wszystkim dlatego, że GCPD jest pełne korupcji i oszustw? Cóż, chyba woopsy-doozle Gotham też nie jest pewien, ponieważ mamy do czynienia z czteromiesięcznym przeskokiem w czasie i Jim trafia do więzienia Blackgate.

Dla tych, którzy zastanawiają się, Blackgate przypomina trochę Arkham, ale zamiast więźniów przebierających się w kolorowe kostiumy i popełniających cuhraaazy przestępstwa tematyczne, po prostu zadźgają cię na śmierć.

Jak zawsze, przeanalizujmy wszystkie odniesienia, fakty i samorodki historii nietoperzy poruszone w sezonie 2, odcinku 15, Mad Grey Dawn.

Kochanie…

Przed przerwą śródsezonową Gotham wyemitowałem uroczo głupi odcinek zatytułowany Tonight’s The Night, który moim zdaniem wykonał fantastyczną robotę, ustawiając Barbarę Kean jako największego arcywroga Jima Gordona, blond Jokerkę jego nieudolnie głupiego Batmana. Kiedy więc Barbara obudziła się w Arkham Asylum, pozornie na dźwięk nazwiska Jima Gordona w telewizji, od razu przypomniała sobie historię Franka Millera Powrót Mrocznego Rycerza i moment, w którym pogrążony w śpiączce Joker odzyskał zmysły dzięki powrocie Mrocznego Rycerza.

Kim jest Elijah Van Dahl?

A więc… kilka rzeczy. Po pierwsze, Elijah Van Dahl mógłby z łatwością być imieniem bezimiennego ojca Pingwina z „Powrotu Batmana” Tima Burtona, RÓWNIEŻ granego przez Paula Reubensa, tutaj wyglądającego mniej Gotham i bardziej jak Człowiek Monopoly.

Nie przechodź, idź.

Ale wszystko, co dotyczy Elijaha i jego rodziny – formalna elegancja za stare pieniądze, długoletni rodowód Gotham City, bogactwo, ubiór, fakt, że Penguin nawet nie wiedział o ich istnieniu – wskazuje na organizację, która powiedział sam showrunner Bruno Heller nadchodził – Dwór Sów. Zasadniczo Trybunał przypomina, gdyby Iluminaci przyjęli motyw sowy i zastąpili Jaya-Z nieumarłymi zabójcami zwanymi Szponami. Zarządzali Gotham City w tajemnicy od chwili jego założenia, to fakt naprawdęlllllly wkurzył samego pana Gotham, Bruce’a Wayne’a.

To znaczy, Van Dahlowie mogliby być po prostu rodziną kazirodczą z genetyką haczykowatego nosa, ale są pewne oznaki. Spekulacyjne, spekulacyjne znaki. Jak ta dekoracja ścienna w kształcie sowy:

To znaczy.

I łazienka Van Dahlsa:

Mam na myśli

Orrrrr….to:

Twój ruch, Gotham . Piłka jest po twojej stronie. Hm, sów.