Olivia Cooke (po lewej) i Hilary Swank Dobra Matka .Rozrywka pionowa

Dwukrotna zdobywczyni Oscara Hilary Swank marnuje czas na rutynowy thriller kryminalny Dobra Matka, gra Marissę Bennings, pijącą, palącą nałogowo, skłonną do katastrof dziennikarkę z blokadą pisarską, która porzuciła sensacyjne reportaże śledcze na rzecz niezadowalającej pozycji w Albany Times-Union jako redaktor. Ma dwóch dorosłych synów. Jednym z nich jest przystojny, poczciwy policjant o imieniu Toby (charyzmatyczny Jack Reynor). Drugi to ćpun i złodziej imieniem Michael, który uzależnia połowę dzieciaków w Albany od fentanylu. Kiedy Michael zostaje zamordowany, zdruzgotana Marissa niechętnie łączy siły z ciężarną dziewczyną Michaela, Paige (Olivia Cook), aby znaleźć jego zabójcę.

W dalszej wstrząsającej podróży zabierają widza w obskurną wycieczkę po dekadenckich jaskiniach cracku i aptekach z igłami w Albany. Uczestniczą także w spotkaniach grupy ocalałych, słuchając historii innych żałobników, którzy doświadczyli tragicznych strat. Im więcej Marissa widzi i doświadcza na temat Albany, której nigdy nie znała, tym bardziej inspiruje ją do powrotu do swojej kariery pisarskiej i exposé, które planuje ujawnić, ku pełnemu dezaprobaty rozczarowaniu jej przestrzegającego prawa syna policjanta Toby’ego, który może nie być tak niewinny w sprawie morderstwa swojego brata, jak się wydaje, i żona Toby’ego, która może wiedzieć więcej, niż chce się podzielić. Każda makabryczna rzecz przydarza się wszystkim zaangażowanym w tę sprawę, a gdy przybywa ciał, Marissa zdaje sobie sprawę, że jeśli opublikuje prawdę o tym, czego dowiaduje się o swoim złym synu, może to zniszczyć dobrego syna (i jedyną rodzinę, jaka jej pozostała). Pójście dalej oznaczałoby spoilery, które zrujnowałyby film. Powiem tylko, że sednem dylematu, przed którym staje Marissa, jest bolesna świadomość, że bycie dobrą matką to nie to samo, co bycie dobrym obywatelem.

Nie jest to szczególnie ciekawa narracja, nie pomaga w tym epizodyczny scenariusz i powolna reżyseria Milesa Jorisa-Peyrafitte’a. Plusem jest to, że Hilary Swank jak zwykle jest bardzo zaangażowana (jest także jednym z producentów filmu), ale Dobra Matka nie jest filmem, który daje jej wiele do myślenia. Nie jest to zły film, jest po prostu nudny i bezsensowny. tu dzisiaj, a jutro już nie.

to regularne oceny kina nowego i godnego uwagi.