Michael Shannon jako Frank i Imogen Poots jako Lola.Festiwal Filmowy w Sundance

Zdecydowanie poruszając się pomiędzy filmem a teatrem, Michael Shannon jest przekonującym i zaradnym aktorem, który ma obecnie zbyt ugruntowaną pozycję i zdolność do działania, aby zadowolić się enigmatycznymi rolami w pozbawionych znaczenia, jednorazowych filmach z zerowymi szansami na komercyjny sukces, jak coś, co nazywa się Franka i Loli.

W tej stracie czasu gra Franka, neurotycznego szefa kuchni z Las Vegas, który jest związany seksualnie z niedawną absolwentką college'u i aspirującą projektantką mody o imieniu Lola (Imogen Poots). Lola jest od niego o wiele lat młodsza, więc Frank jest niespokojny. Lubi spędzać późne godziny w łóżku, kiedy pozwala mu napięty harmonogram za kuchenką w zakrwawionym fartuchu, ale nie jest szczęśliwym obozowiczem w pracy i zabawie. Po pierwsze, nikt już nie wie, jak jeść – jedyne, czego pragnie, to sałatki bezglutenowe. Do tego dochodzi problem samej Loli, enigmatycznej dziwki z przeszłością tak mroczną i rozwiązłą, że Frank nabiera podejrzeń, co zrozumiałe.

Lola flirtuje z nieznajomymi w barach, nie chce się angażować, po prostu nie można ufać Loli, która jest odłamkiem, podążającym w ślady swojej nadwyrężonej matki na wysokich obcasach (Rosanna Arquette w roli tak drobnej, że składa się z tylko jedna scena). Frank zdaje sobie sprawę, że jest dziewczyną, która może sprawić mu ciągłe nieszczęścia, zwłaszcza gdy rzadko wraca na noc do domu na czas, a czasem w ogóle. Pewnej nocy wyznaje, że została zgwałcona przez starego francuskiego kochanka Alana (Michael Nyqvist), którego znała z czasów studenckich w Paryżu. Zazdrość tak go wytrąca z równowagi, że leci do Paryża, aby wyśledzić Alana i go pobić. Po tym, jak Alan pokazuje mu film przedstawiający Lolę w łóżku z inną kobietą, Frank zmienia ofiarę i podąża za kobietą z filmu. Myślę, że to wszystko miało być seksowne i prowokacyjne, ale wieczór kończy się orgią, tak nudną, że nie warto o tym wspominać.

Rzekome napięcie rośnie wraz z serią absurdalnych i całkowicie nieprawdopodobnych zwrotów akcji, które kończą się w Vegas, gdzie Alan przybywa w tajemniczy sposób, pożądając Loli. Frank i Alan biją się nawzajem do tataru z polędwicy wołowej. W tym czasie Frank jest już tak schizofrenikiem, że nie odróżnia już prawdy od fantazji. Nic z tego nie ma sensu, a jeśli myślisz, że wiesz, jak to się skończy, gdy zrobi się czarno, wyślij mi pocztówkę.

urodziny panny

Jako ćwiczenie podglądactwa, jest to film, który śpi na nogach. Shannon jest za dobra na takie bzdury, a Poots musi coś zrobić z tym fatalnym imieniem. Kto słyszał o gwieździe filmowej o imieniu Poots? Pod niekompetentnym przewodnictwem scenarzysty i reżysera Matthew Rossa bez uprzedzenia idą do sądu. To oczywiste, że powód, dla którego wszyscy wmieszali się w jakąś klęskę Franka i Loli na pierwszym miejscu był płatny wyjazd do Paryża. Czasami w branży filmowej nawet bomba ma zalety.