Isabel Deroy-Olson jako Roki i Lily Gladstone jako Jax Fantazyjny taniec .Dzięki uprzejmości Apple TV+ Press

Jak wiele niezależnych amerykańskich filmów, które zrobiły furorę na Sundance czy SXSW, Fantazyjny taniec to satysfakcjonujący dramat, który przełamuje bariery – nawet jeśli nie robi wiele, aby przełamać schemat. Film oscyluje pomiędzy poruszającym się a wyprodukowanym, ale szczery obraz życia w rezerwacie plemiennym i potężna gra Lily Gladstone utrzymują całość na stałym poziomie.

Fantazyjny taniec koncentruje się wokół wielopokoleniowej rodziny znajdującej się w kryzysie, gdy kobieta Cayuga o imieniu Tawi dołącza do nieszczęsnych szeregów zaginionych i zamordowanych rdzennych kobiet. Nie widziano jej od dwóch tygodni i choć jej siostra Jax (Gladstone) wie wystarczająco dużo o świecie, w którym żyją, aby przygotować się na najgorsze, 13-letnia córka Tawi, Roki (Izabela Deroy-Olson), jest wystarczająco naiwna wierzyć, że ona i jej mama spotkają się ponownie na nadchodzącym powwow. Jax przyjmuje Roki, okłamując jej siostrzenicę w sprawie tego, kiedy zobaczy się z matką podczas samodzielnego poszukiwania, ale sytuacja się pogarsza, gdy wkracza Służba Ochrony Dzieci. Uznają Jax za nieodpowiedniego opiekuna, biorąc pod uwagę jej mroczną kryminalną przeszłość i zmusić Rokiego do pozostania z białym ojcem Jaxa i Tawiego, Frankiem (Shea Whigham), poza rezerwatem. Rozwój ten nie trwa jednak długo, ponieważ Jax zasadniczo porywa chętnego Rokiego na wycieczkę, aby znaleźć Tawiego i wyjaśnić całą kwestię opieki.

Film nie zawsze nawiązuje do dramatu rodzinnego, filmu drogi i thrillera quasi-kryminalnego, ale w swoim 90-minutowym czasie trwania jest wystarczająco przekonujący. Jak na tak mały film fabuła ma tendencję do gwałtownej eskalacji, przez co momenty kulminacyjne wydają się wstrząsające i niemal niewiarygodne. W fragmentach pośrednich historia naprawdę nabiera blasku i staje się wzruszająca, niezależnie od tego, czy chodzi o macochę Roki, Nancy (Audrey Wasilewski), próbującą zastąpić swój taniec powwow baletem, czy też o Roki, która ćwiczy taniec w szalu z frędzlami swojej matki i przezroczystych szpilkach na platformie Tawi nosi w klubie ze striptizem w rezerwacie.

Być może najbardziej podnoszący na duchu moment ma miejsce, gdy Roki dostaje pierwszą miesiączkę, podczas gdy ona i Jax uciekają. Daje to kilka pięknych beatów, niektóre głęboko powiązane, a inne dość specyficzne kulturowo. Wiele filmów boi się menstruacji lub traktuje ją jako coś przerażającego, i to robi Fantazyjny taniec szczera prezentacja tego zagadnienia jest bardzo mile widziana. Roki jest podekscytowana, ale nieco zawstydzona krwią. Jax wkracza, aby poprowadzić zaimprowizowaną wersję rytuału witającego ją na nowym etapie dziewczęcości – słodką i niesamowicie prawdziwą sekwencję.

Stopniowe dojrzewanie Roki jest zatem główną częścią Fantazyjny taniec , ale film nie jest w stanie do końca opisać młodości Roki i tego, co to dla niej oznacza w tych tragicznych okolicznościach. Czasami wydaje się zbyt naiwna. Jej wiara w to, że jej matka pojawi się pomimo tygodniowego zaginięcia, jest niezachwiana i trudno uwierzyć, że nie zorientowała się w sytuacji, gdy Frank i Nancy nakłonili odpowiednie władze do jej wyśledzenia. Jeden z najbardziej irytujących wyborów w filmie, kiedy Roki od niechcenia kradnie z kobiecej torebki mały, elegancki pistolet (nie musisz być Czechowem, żeby wiedzieć, że wybuchnie). Są momenty, kiedy postać wydaje się sztuczna.

Lily Gladstone jako Jax Fantazyjny taniec .Dzięki uprzejmości Apple TV+ Press

To powiedziawszy, nie ma nic fałszywego w Jaxie Gladstone. Nominowana do Oscara aktorka wywołuje dreszcze już od samej jej mimiki; podczas gdy ona stara się zachować silną i stoicką postawę w obliczu rodzinnej tragedii, fasada Jaxa ustępuje miejsca bolesnej kombinacji strachu, złości i żalu. Jest jedyną kobietą przeciwną systemowi, który postrzega rdzenną ludność jako kwestię drugoplanową i biurokratyczne obciążenie, a waga tej walki wisi na włosku przy każdym wyborze dokonywanym przez Gladstone.

W tym kontekście grzechem byłoby nie wspomnieć o znaczeniu Fantazyjny taniec prezentacja i ochrona kultury. Film zawiera dialogi w języku angielskim i Cayuga, przy czym ten ostatni jest uważany za język krytycznie zagrożony. Trwałość filmu ma wielką moc, więc umieszczenie języka Cayuga przed kamerą jest jednym z najmocniejszych stwierdzeń tutaj pokazanych. Film ma również wiele do powiedzenia na temat tego, jak pomijane są problemy rdzennej ludności, a biurokracja związana z jurysdykcją lokalną, federalną i plemienną powstrzymuje większość poszukiwań Tawi przez społeczność. Film obnaża wiele problemów występujących w życiu w rezerwacie i pokazuje, jak niewiele rozwiązań jest dostępnych. Jako taki, Fantazyjny taniec jest filmem ważnym społecznie i kulturowo; to i poruszająca kreacja Lily Gladstone rekompensują jej daleką od doskonałości fabułę.