Alden Ehrenreich jako Luke i Phoebe Dynevor jako Emily w „Fair Play”.Dzięki uprzejmości Netflixa

Dramat o miłości i zemście, którego akcja rozgrywa się w bezwzględnym świecie wielkich finansów. Uczciwa gra to mocny i niepokojący debiut fabularny scenarzystki i reżyserki Chloe Domont, okrzyknięty filmem „A Wall Street dla ery #MeToo. W filmie występuje Phoebe Dynevor z telewizji Bridgertona serii i Aidena Ehrenreicha (S olo: Historia Gwiezdnych Wojen), dwie atrakcyjne dynama, które po tym mają zagwarantowany duży czas ekranowy pod względem przyszłej sławy.

Wcielają się w Emily i Luke’a, parę zmuszoną do utrzymywania swojego romansu w tajemnicy, ponieważ oboje pracują dla dużej giełdowej korporacji inwestycyjnej o nazwie One Crest Capital, gdzie osobiste relacje między konkurencyjnymi pracownikami są zabronione. W bezlitosnym środowisku zarządzających funduszami hedgingowymi każdy jest dla siebie, a Emily i Luke znajdują się nisko na biegunie totemu długowieczności i bezpieczeństwa pracy. Ale są w sobie szaleńczo zakochani, dzielą małe mieszkanie i planują ślub.

Następuje wystarczająco dużo scen seksu, aby przypieczętować sukces przyszłego małżeństwa – dopóki nie wydarzy się jedna rzecz, która podważa wszystko, co przysięgają i zmienia trajektorię ich przyszłości. Pożądane stanowisko menedżera portfela nagle się otwiera i choć Luke chce tej pracy, to Emily ją dostaje. Pomimo udawania, że ​​Luke jest z niej dumny, jego ukryta uraza narasta i związek cierpi. W istocie jest teraz jego przełożoną. Co gorsza, zarabia więcej pieniędzy i ma większą władzę w podejmowaniu decyzji, które mają wpływ jego . To świat biznesu wysokich finansów, w którym kobiety od lat walczą o osiągnięcie równego statusu. Z typową dla samca alfa próżnością jest urażony jej wysiłkami, aby pomóc mu w zdobyciu własnego awansu, a każdy jej ruch pogłębia jego upokorzenie.

nagie pary atrakcji

Budują się napięcia. Niebezpieczeństwa przyspieszają. Małe nieporozumienia wymagają dużych przeszkód. Ich związek słabnie. Ich życie seksualne rozprasza się do punktu, w którym umiera całe zainteresowanie. Istnieje wiele technicznych dyskursów na temat analizy danych, wyników branży, zespołów zajmujących się wizją komputerową, przychodów wynikających z konsensusu, gospodarki globalnej, rocznych zysków, strategii pasywnego kapitału własnego i powiązanych tematów, które pani Domont eksploruje z wściekłością i pasją. Jej łatwość i umiejętność posługiwania się żargonem finansowym są tak naturalne, że szacunek i podziw dla jej wyczynów stają się nieuniknione. I wie, jak wydobyć maksimum majątku ze swoich niesamowitych współpracowników, a także Eddiego Marsana jako ich okrutnego, przebiegłego szefa.

Obsada jest przykuwająca uwagę, a wgląd w toksyczne priorytety ludzi, którzy znają cenę wszystkiego i nie mają żadnej wartości, maluje obraz współczesnej zdrady korporacyjnej. Ale choć bardzo podziwiałem całość, ten film pozostawił w moich ustach nieprzyjemny posmak. Dramatyczne stawki są dobrze zaserwowane, ale Uczciwa gra nie jest wcale sprawiedliwa i kończy się najokrutniejszą feministyczną przemocą, jaką można sobie wyobrazić. Przemyślane, ale trudno to nazwać rozrywką.