Moje dzieci, szarżując przez las w Morton Arboretum w Chicago, zatrzymały się z poślizgiem, by dogonić trzydziestometrowego trolla, który rozbił samochód głazem i groził, że rzuci innym. Znaleźli drugiego trolla długości autobusu miejskiego śpiącego na szerokim polu otoczonym sadami. Jego usta, zdolne pomieścić całą trójkę, były szeroko otwarte. Trzeci troll ukrył się w krzakach, trzymając linę, gotowy zaciągnąć koszową pułapkę zamkniętą nad kimkolwiek, kogo zwabił. Kolejną częścią wystawy było ogromne siedlisko trolli – nasza córka weszła do garnka, jeden syn walnął w bęben, a najstarszy, wówczas sześcioletni, wkradł się do mieszkania z rosnącym zrozumieniem możliwości świata. Ich wyobraźnia płonęła. Byłem zafascynowany tym, jakie życie trzeba prowadzić, aby wymyślić i zrealizować tak spektakularny projekt.

Jeden z gigantów Mandury w Australii.Zdjęcie: Duncan Wright

To było w 2018 roku. Kiedy rozpocząłem coś, co miało stać się poszukiwaniem skarbów, aby dowiedzieć się więcej o twórcy trolli i tym, co nim kierowało, nie spodziewałem się, że znajdę Duńczyka o wzroście ponad metr siedemdziesiątego, pedałującego na trójkołowym rowerze z platformą i rapującego o nurkowaniu w śmietnikach, ale właśnie takiego znalazłem.

Thomas Dambo, który ma jasną i odświeżającą wizję świata wywodzącego się ze śmieci, twierdzi, że buduje duże projekty dotyczące recyklingu, które kładą nacisk na problemy, przed którymi stoimy w świecie związanym z nadmierną konsumpcją. Jego celem jest wysyłanie ludzi w naturę, gdzie podróż w celu odkrycia jego twórczości staje się najlepszą częścią doświadczenia.

Tomasz Dambo.Dzięki uprzejmości Thomasa Dambo

Dambo pochodzi z Odense w Danii i dorastał z ADHD, dużą ilością energii i chęcią grania na naprawdę dużą skalę. Pamięta, jak rodzice pytali, dlaczego wszystko, co robi, musi być tak szalone i wymykające się spod kontroli, a mimo to go zrozumieli i wysłali do, jak to nazywa, małej szkoły hipisów na wsi, gdzie każda klasa miała drewniany dom, do którego mogła zbierać zapasy. i rozwijaj je w wolnym czasie. Nauczyciel o imieniu Mogens czytał dzieciom bajki podczas przerw na lunch i wystawiał tace na resztki jedzenia, aby nic się nie zmarnowało. Mogens zjadł wszystko. Podobało mi się wszystko. Mogens i mała szkoła hipisów zaoferowały ekspansywność w przeciwieństwie do ograniczeń i zasiały nasiona opowiadania historii, zrównoważonego rozwoju i wartości odkrywania w Dambo.

Powiedział, że taka szkoła uczy dzieci, że mają wpływ na swój los Śledzenie startów . Wszyscy spisaliśmy się dobrze, bo niczego się nie baliśmy.

To mentalność, która służyła mu zarówno w mieście, jak i na wsi. Eksplorował opuszczone fabryki i działki budowlane tylko dla baśni i przygód. Jednak nie stąd wzięła się inspiracja. ADHD to coś, co Dambo zaczął postrzegać jako błogosławieństwo. Jako nastolatek zaczął rozumieć, że nie musi nigdzie szukać inspiracji. Po prostu wypływa.

W 1991 roku starszy brat znajomego wrócił z wycieczki do Nowego Jorku z albumem rapowym – pierwszym, jaki Dambo w życiu usłyszał. Nie był wielkim czytelnikiem, ale rap przychodził mu z łatwością, a szybkość, energia i zdolność jego umysłu do nawiązywania połączeń z językiem były magnetyczne.

Odpowiadała mu również kultura hip-hopowa, dlatego wraz z bratem i przyjaciółmi założył zespół rapowy. Wyobraź sobie chudą, uprzejmą i bardzo białą nastolatkę ubraną jak 50 Cent; brzmi to jak przepis na dramat w szkole średniej, ale dzięki niemu Dambo wystąpił w setkach przedstawień w całej Danii. Rap dodał mu pewności siebie i pomógł mu przejść od zdenerwowania wywołanego wezwaniem na zajęciach do kogoś, kto potrafi wejść na scenę i zachwycić publiczność. Podsunęło mu to także pomysł, że mógłby zarabiać na życie dzięki swojej wyobraźni.

Zajmował się wszystkim: beatboxem, graffiti, rapem, sztuką, filmami na YouTube, tworzeniem okładek płyt, a nawet stenografii. Jednak to sprawiło, że poczuł się zbyt rozciągnięty i jakby nie był w niczym dobry. Mimo to poświęcił się zostaniu artystą zajmującym się recyklingiem, co oznaczało próbę zwrócenia uwagi na nadmierną konsumpcję społeczeństwa, utrzymując się przy tak niskich kosztach ogólnych, że mógł cały swój czas spędzać kreatywnie, zamiast szukać pracy, aby płacić za czynsz. Pytanie brzmiało: jak daleko był skłonny się posunąć?

Odpowiedź brzmiała: „dość daleko”. W wieku dwudziestu czterech lat, kiedy inny artysta graffiti powiedział mu, że z łatwością dostanie się do prestiżowej szkoły projektowania Kolding, zdecydował się złożyć podanie i natychmiast został przyjęty. Kiedy już tam dotarł, poświęcił cały swój czas sztuce i znalazł miejsca do spania w budynkach szkolnych. Kiedy w piwnicy po drugiej stronie ulicy znalazł duży magazyn, w narożnym wnęce zbudował ściankę z zewnętrzną kłódką, którą można było odpiąć od wewnątrz za pomocą nakrętki motylkowej i tam spał.

Lata spędzone w szkole projektowania pomogły Dambo wyjaśnić jego cel. Uważał, że jest najlepszy w recyklingu w kraju, uważanym za najlepszego na świecie w recyklingu, ale potrzebował sposobu, aby powiązać to ze swoją pracą i większym przesłaniem dla społeczeństwa.

Ivana Evigvåra w Kopenhadze, Dania.Hasselblada H5D

Witamy w Szaleństwie

W Danii na festiwale muzyczne ludzie jeżdżą pociągami, a nie samochodami, jak w USA. Nawet 125 000 osób pakuje namioty, walizki i zapasy na tydzień. Tam upijają się, wpadają w błoto i mając gigantycznego kaca, powiedział Dambo, mówią „pieprzyć to” i zostawić grzechy swojej przeszłości za sobą. Porzucają góry tanich namiotów, walizek, ubrań, puszek z tuńczykiem, nieotwartych piw, pudełek z winem, butelek z alkoholem i wszelkiego rodzaju sprzętem i wracają do swoich czystych mieszkań, aby zamówić pofestiwalowe jedzenie na wynos. Ogromnym problemem są pozostałości po nich.

Aby podnieść świadomość na temat problemów powodowanych przez duńskie festiwale muzyczne, Dambo ostatniego dnia prowadzi zespoły ludzi, aby przeszukać śmieci, a oni pracują po czternaście godzin dziennie, aby zamienić te śmieci w kolejny festiwal w eleganckich częściach miasta. Kiedyś ludzie mogli robić biżuterię ze śmieci lub drukować na znalezionych koszulach. Inny wymagał, aby ludzie nosili znalezione przez niego jaskrawe ubrania, a następnie przechodzili przez drzwi do tak zwanej Krainy Otchłani, która przypominała klub nocny zbudowany ze śmieci, na wybieg. Wszedłeś dla rozrywki, kiedy wszedłeś i nie wiedziałeś, co wchodzisz, wyjaśnił. Spiker siedział na krześle sędziego tenisowego z mikrofonem i mówił: „Hej, witaj, piękny chłopcze, który właśnie przyszedł w pomarańczowej spódnicy, czapce z parasolką i bez koszuli”. Nie możemy się doczekać, aż zobaczysz, jak wykonujesz taniec limbo”. Zabawnie było widzieć reakcje ludzi na ich twarzach, gdy właśnie weszli w szaleństwo tego miejsca. Na te wydarzenia przychodziły tysiące ludzi, zachwyconych wrażeniami dotykowymi, które stworzył.

Mając około 20 lat, poświęcając tyle czasu na zmianę kształtu w związku ze swoimi zainteresowaniami, Dambo zgromadził tak wiele umiejętności, że czuł, że może zrobić wszystko. W każdym koszu na śmieci, który mijał lub na placu budowy, znajdowały się materiały, które podsuwały mu nowe, szalone pomysły.

Pedałował po mieście na swoim trójkołowym trójkołowym rowerze z przyczepą z platformą w poszukiwaniu śmieci. Łatwo sobie wyobrazić dziwne spojrzenia, jakie otrzymałby podczas przeglądania śmietników, i negatywne nastawienie, ale nic takiego mu nie przeszkadzało. Był dumny z nurkowania w śmietnikach. Mocno uważał, że świat potrzebuje bohaterów, którzy nie boją się śmieci.

Gdybym mógł być supergwiazdą recyklingu śmieci – kimś, kogo ludzie podziwiają, kto odniósł sukces, wykorzystując śmieci – byłoby to najlepsze narzędzie marketingowe pozwalające usunąć wstyd związany ze śmieciami, ponieważ wstręt jest jednym z najważniejszych powodów, dla których mamy tak dużo, powiedział Dambo . Więc nie było mi wstyd. Byłem dumny.

Tutaj znowu był wpływ Mogensa, który zjadał wszystko i niczego nie marnował.

W pierwszym warsztacie Dambo (gdzie pracował sam, na pół etatu, bez ogrzewania) załadował wszystkie interesujące śmieci, jakie udało mu się znaleźć, i opracował genialny system organizacji znalezionych materiałów i z nich. Jego miejsce pracy wyglądało na równie dobrze zaopatrzone i skonfigurowane jak każdy duży sklep z narzędziami. W jednym z małych schowków, które zrobił, znajdowały się stosy talerzy obiadowych do mikrofalówki. Przez rok ratowała ich 78-letnia babcia. Teraz je tak, bo tak jest łatwiej. Tylko w tym mieście trzysta tysięcy ludzi tak je.

Skala jednorazowego plastiku jest zdumiewająca, ale dla Dambo każda była idealną tacą na farbę. Musimy uczyć ludzi, że wyrzucanie rzeczy jest obrzydliwe, powiedział Dambo. Ludzie się boją, bo to brudne, ale musimy ich nauczyć, że wyrzucanie tak dużej ilości rzeczy jest obrzydliwe.

Po kolejnym festiwalu Dambo znalazł stosy sklejki i wykonał 250 domków dla ptaków, które zawiesił w Kopenhadze. Graffiti trzeba było robić nocą w cieniu społeczeństwa, ale nikt nie przeganiał za wieszanie domków dla ptaków. Nawet taki duży, że zmieściłby się w środku. Dlatego nadal budował domki dla ptaków i zaczął organizować warsztaty dla dzieci i grup koncertowych, tworząc ponad 4000 domków dla ptaków, krosien ze śmieci i dzikiej sztuki z każdego kolorowego odpadu, jaki udało im się zebrać. Czerpie energię od innych ludzi i na początku swojej twórczości, być może ze względu na jej skalę lub ilość, jaką wytwarza, odkrył, że potrzebuje innych ludzi.

„Cała moja sztuka polega na zapewnianiu ludziom pozytywnych doświadczeń z recyklingiem” – powiedział. To działa, ponieważ Dambo jest zabawny, charyzmatyczny i łatwo angażuje ludzi w swoją pracę. Podczas rozmów kwalifikacyjnych zamiast mówić „ja”, on mówi, „my”, „zespół”, „wolontariusze”, „sponsorzy” i „partnerzy”, więc ma to sens, że ludzie chętnie pomagają w budowaniu jakiejkolwiek szalonej rzeczy, której on zapragnie wyczarować.

Joen i gigantyczny chrząszcz w Wynwood w Miami.Dzięki uprzejmości Thomasa Dambo

Te kreacje są zwykle kapryśne. Plastikowe paski zamienił w wielkiego łabędzia. Po festiwalu, kiedy ciężarówki z piwem pozbyły się wielokilometrowych rur, zamienił je w żyrandole dla lokalnej kawiarni. Z kawałka drewna zrobił trzymetrowego różowego kucyka i wystawił go publicznie na wystawę.

Gdziekolwiek się pojawi, Dambo myśli o tym, jakie inne duże obiekty 3D może stworzyć i jakie jeszcze śmieci mogą być. Wie, że śmieci mają wartość, nigdzie się nie pójdą i że kiedy skończą się nasze zasoby, będziemy musieli wrócić i ponownie wykorzystać to, co wyrzuciliśmy. Chce pokazać światu, co jest możliwe.

Zbudował wielkoformatową instalację artystyczną w ogrodzie botanicznym w Meksyku, który nazywa Las Przyszłości , gdzie ponad tysiąc wolontariuszy zamieniło trzy tony plastikowych odpadów w żywy las z tysiącami kolorowych plastikowych drzew, kwiatów i zwierząt.

Dambo może wyrzucić śmieci głęboko do oceanu zużytych plastikowych pojemników, który wygląda jak sceny z Wall-E studia Pixar, gdzie cały świat zostaje zniszczony. Ale jego końcowy produkt to celebracja ludzi, którzy pracują i zbierają nasze śmieci, tych na dole skali dochodów i piramidy społecznej.

Uważam, że jest to jeden z głównych powodów, dla których nasza planeta jest całkowicie pokryta odpadami, powiedział. Ponieważ ludzie nie widzą, dokąd trafiają ich śmieci i nie znają ludzi, którzy się nimi zajmują.

Hektor Obrońca 2' Culebra, Portoryko.Dzięki uprzejmości Thomasa Dambo

Czy jest wystarczająco duży i szalony?

Na każdej ze swoich powolnych tras rowerowych po mieście Dambo wędruje myślami po tym, czym może stać się każdy kawałek śmiecia. Ze starej sklejki stworzył ścianę długą na przecznicę, którą nazwał Szczęśliwą Ścianą. Zasadniczo jest to billboard typu open source: obróć jeden blok, a kolor się zmieni. Zakręć wystarczająco, a będziesz mógł pisać słowa lub projekty. Ludzie piszą: Wyjdziesz za mnie? Zalegalizuj to! i reklamy lokalnych restauracji. Każda wiadomość trwa minuty lub godziny lub do momentu, aż ktoś inny przyjdzie zagrać. Szczęśliwy Mur sprawił, że do Dambo zadzwonił poważnie brzmiący dyplomata z pytaniem, czy to on jest artystą, który stworzył ciągnącą się przez ulicę antyputinowską pracę w środku miasta.

Prawidłowa odpowiedź brzmi prawdopodobnie „w pewnym sensie”. Dzieło Dambo ma potencjał kinetyczny długo po tym, jak od niego odejdzie. To przeniesie się na całą jego sztukę; ożywa, gdy je zostawi.

W 2014 roku został zaproszony na festiwal muzyczny w Puerto Rico w celu wykonania gigantycznej instalacji artystycznej. Po drodze słyszał historie o tym, jak podczas II wojny światowej marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych wykorzystywała wody wokół Culebry jako poligon do testowania bomb. Dambo użył stosów starych palet, które znalazł, do zbudowania gigantycznego łysego trolla z ogromnym okrągłym brzuchem, futrem z kawałków drewna i postrzępioną brodą. Troll siedział na występie skalnym i rzucał kamienie do morza.

Mieszkańcy wyspy zakochali się w rzeźbie Hector el Protector, która stała się ulubionym punktem orientacyjnym. Kiedy huragan Maria zniszczył Hectora i większą część wyspy, Dambo przeprowadził kampanię GoFundMe, aby go zwrócić i odbudować. Po powrocie na wyspę znalazł kosz na śmieci i przekształcił go w latarnię dla Hectora 2.0, która miała służyć jako latarnia morska lub, jak mówi, światło oświetlające drogę do jaśniejszej przyszłości z ciemności świata. burza.

Kiedy z pomocą przyszli uczniowie ze szkoły, kazał im stworzyć gigantyczny naszyjnik. Polecił im wyjść i zebrać wszystko, co uznają za perły. To, co znaleźli, było ze sobą powiązane i każde dziecko mogło poczuć się trochę współwłaścicielem Hectora Protektora. Kiedy projekt został ukończony, zebrali się wokół Dambo i zaśpiewali mu piosenkę. Jest klip wideo z drona przedstawiający on, jego gigantycznego trolla i dzieci, a ujęcie z góry Hectora siedzącego na mierzei skał w wodzie jest wspaniałym widokiem. Nic dziwnego, że postanawia tworzyć kolejne trolle.

Runde Rie w Roskilde w Danii.Hasselblada H5D

Rodzi się projekt

Dambo zdał sobie sprawę, że może szerzyć swoje przesłanie aktywisty recyklingowego, tworząc bajkę o trollach, które rozprzestrzeniły się po całym świecie. Materiały nigdy nie są problemem. Mogę pojawić się gdziekolwiek, przejść trzydzieści metrów i znaleźć to, czego potrzebuję, powiedział.

Znak zodiaku z 11 lipca

Zaczyna budować kolejne trolle, nadając każdemu z nich imię i pisząc historię, która brzmi jak folklorystyczny rap. Jeden siedzi nad brzegiem jeziora z powalonym drzewem i liną cumowniczą do gigantycznej wędki, która służy również jako huśtawka linowa. Inny ma skrzydła wielkości napastników NBA i próbuje latać. Trolle odpoczywają, czają się, zapraszają, grożą, prowokują i chronią. Wydają się zmieniać nastrój w zależności od pory dnia i w jakiś sposób stają się kompletne (i zupełnie inne), gdy ludzie z nimi wchodzą w interakcję.

Dla Dambo trolle reprezentują myśli natury. Są jednocześnie dobre i złe – są reakcją na świat. Jeśli jesteś dobry dla natury i trolli, one są dobre dla ciebie. Jeśli nie, uważaj.

Na festiwalu Halloween w Miami, gdzie trudno znaleźć miejsce do siedzenia, buduje drzwi w ciele trolla, przez które ludzie mogą uciec, odpocząć i może trochę się całować. Kolejny troll w Jacksonville wyskakuje z ziemi, być może po to, by porwać ludzi i ich pożreć.

Trolle są urzekające, a grupy na całym świecie zaczynają zlecać Dambo tworzenie nowych. Przyciągają uwagę i generują ruch pieszy, co lubią firmy. W zamian firmy lub sponsorzy mogą podzielić się zielonym przesłaniem Dambo.

Jak podróżować z głowami trolli

Budowa głowy trolla zajmuje najwięcej czasu – do dwóch tygodni – a zbudowanie jej na miejscu oznacza więcej czasu na płacenie za hotele i diety, co staje się niezrównoważone. Ale twarz i oczy to najważniejsze części rzeźby i nie można ich przyspieszyć, więc Dambo buduje je w swojej pracowni. Zastanawianie się, jak podróżować z tymi wielkoformatowymi rzeźbami, zajęło trochę czasu. Na początku nie miał w swoim zespole eksperta od importu/eksportu ani pozwoleń, przez co leciał po uszy, co było stresujące.

Otrzymał jednak dużą pomoc od ludzi, którzy byli podekscytowani możliwością uczestniczenia w podróżach trolli i dobrze się czuł, że ludzie o nie dbali. Wierzę, że dotrą tam, gdzie powinni.

Gdy Dambo i Głowa dotrą na miejsce, wyrusza na eksplorację w celu znalezienia reszty materiałów.

„Moją ulubioną rzeczą w budowaniu rzeźby jest poszukiwanie skarbów za drewno pochodzące z recyklingu” – powiedział. To zabiera mnie do wszystkich mrocznych zakątków świata, gdzie znajduję piękne miejsca, których inaczej bym nie odkryła.

W Breckenridge w Kolorado został zatrudniony do zbudowania trolla wzdłuż lokalnego szlaku. Odwiedzało go tak wiele osób, że przez cały rok pojawiały się skargi dotyczące ruchu ulicznego w pobliżu początku szlaku i obawy, że ludzie wpadną na zimowy lód. Osoby wspinające się na nią stały się kwestią sporną, a troll został ostatecznie przecięty piłą łańcuchową i zabrany w środku nocy, co wywołało zamieszanie w mediach, które dotarło do Dambo w Kopenhadze.

W następstwie tego miasto zaprosiło Dambo do ponownego zbudowania kolejnego trolla, co też zrobił, a mieszkańcy zapytali go wprost, czy nie przeszkadza mu, że ludzie wspinają się na jego pracę. Powiedział im, że jako dziecko wspinał się po drzewach tak wysoko, jak chciał, i nigdy nie doznał kontuzji. W ten sposób nauczyliśmy się utrzymywać równowagę na tym świecie. Ponadto w Danii nie mamy kultury odpowiedzialności i pozywania się nawzajem. Lubię, gdy sztuka jest dostępna dla publiczności. Kiedy ludzie wchodzą z nim w interakcję, stają się częścią jego tworzenia. Tylko w ten sposób rzeźba staje się tym, czym jest: ciągle się zmienia.

Zdjęcia włączone Konto Dambo na Instagramie pokaż dzieci balansujące na ramieniu trolla ułożonego nad strumieniem jako most lub huśtające się na oponie trzymanej przez wyciągnięte ramię trolla lub – jedno z moich ulubionych – moje dzieci wyłaniające się z czyichś rozdziawionych ust. Pogoda ostatecznie zmienia kolor i fakturę drewna. Wgryzały się w nie chrząszcze i pszczoły stolarskie. Jego zdaniem wszystko to sprawia, że ​​praca jest bardziej żywa. Wie, że jego posągi mogą trwać cztery dni w przypadku święta, cztery miesiące lub cztery lata. Używa twardszego drewna, którego podstawy dotykają ziemi, aby przedłużyć ich żywotność, ale są to materiały pochodzące z recyklingu i używa śrub, a nie gwoździ, aby można je było rozebrać i ponownie poddać recyklingowi. Pokazują, że zwykła paleta przemysłowa może stać się czymś więcej.

Kapitan Winnie w Kopenhadze, Dania.Hasselblada H5D

Z każdym trollem misja Dambo staje się coraz trudniejsza

Budowanie trolli było pouczającym doświadczeniem, które stało się czymś w rodzaju filozofii uzupełnionej maksymami.

Po pierwsze, zablokuj to, nie planuj. Nie potrafi przewidzieć pogody ani tego, czy pojawią się ochotnicy, a nie chce tłumić kreatywności. Zagłuszanie na miejscu sprawia, że ​​jest to inspirujące i zabawne.

Po drugie, uczyń głupstwo idealnym. Jeśli włożysz dużo energii w coś, co uważasz za głupie, jesteś na dobrej drodze do odniesienia dużego sukcesu, ponieważ większość ludzi podąża jedynie ścieżkami i pomysłami, które już istnieją.

Po trzecie, zacznij od materiału, a nie od projektu. Podróżując w ten sposób, odkrył, że ze wszystkiego można zbudować wszystko. W przeszukiwaniu każdego zakątka, z którego kopiemy śmieci, kryje się twórcza siła. Nie jadę do żadnego miejsca na świecie i nie wiem, jakie śmieci znajdę, ale wiem, że znajdę śmieci i wykorzystam to, co najlepsze. W Kentucky użył beczek po bourbonie i części sluggera z Louisville. W Wulong w Chinach dał trollowi pleciony kucyk wykonany z lokalnie pozyskiwanego bambusa. W Danii troll trzyma spektakularny łapacz snów, w który wplecione są gotowane kości morświna i pióra mewy.

Po czwarte, pamiętaj, że teraz są stare, dobre czasy. Oznacza to, że teraz jest czas, aby zacząć.

Po piąte, każdy może to zrobić; po prostu je trochę popchnij. Dla jednego trolla zbudował ogon o długości 400 stóp, aby zaangażować ochotników w koncepcję warsztatu. Nie mógł umieścić ich wszystkich na rusztowaniu, ale ogon wymaga dużej współpracy, a produkt końcowy zapewnia dużo miejsca do siedzenia. A miejsce do siedzenia jest ważne, bo kiedy buduje trolla, wiele osób chce na nim odpocząć.

Tempo w przerwie

Dambo nigdy nie potyka się o swoje słowa, mimo że używa wielu języków. Zadając pytania, uśmiecha się, gdy mówi, i ma swobodę, komfort, ciepły humor i szybkość werbalną mistrza mówcy wyszkolonego na scenie i na ulicy. Często porzuca ważne spostrzeżenia zdobyte w życiu poza głównym nurtem. Jego talentów jest mnóstwo, ale tworzenie kontaktów wydaje się jego transcendentnym darem. Nawiązuje kontakt z wolontariuszami, którzy pomagają mu budować ogromne i dziwaczne instalacje. Łączy ludzi z radością przebywania na świeżym powietrzu, wysyłając ich na polowania na trolle. A każdy, kto zetknie się z jego sztuką, odczuwa głębszą więź i poczucie swojej odpowiedzialności za świat.

Po pierwsze, Dambo miał system, przesłanie i dynamikę. Miał wtedy załogę oddanych pracowników, którzy ułatwiali mu pracę i poszerzali jej zasięg. Do maja 2019 r. zbudował pięćdziesiąt jeden trolli, a w 2020 r. zatrzymał się w Burning Man i na Igrzyskach Olimpijskich, a na globalną trasę koncertową zapełniono wszystkie miejsca. Miał zamiar przenieść swoją pracę na wyższy poziom, ale podczas pobytu w Puerto Rico powiedziano Dambo, że musi pauzować ze względu na Covid-19. Musiał iść do domu. Poddać kwarantannie. Aby wysłać swoich pracowników do domu z testami na obecność wirusa koronowego.

Jest siłą kinetyczną, zatrzymaną.

Zaskakującym skutkiem pandemii było to, że świat ogarnął szał zakupów online. Gwałtowny wzrost popytu ogromnie obciążył łańcuchy dostaw, a ponieważ to palety przemieszczają towary na całym świecie, zapotrzebowanie na palety rosło. Jeden z filmów na YouTube pokazuje ogromne ramiona robotyczne produkujące wiele palet na minutę z wydajnością stanowiącą swego rodzaju twórczy geniusz. Ale gdy oglądałem, pamiętam, jak Dambo mówił, że mógłby przejechać dowolną autostradę międzystanową i znaleźć góry starych i gnijących palet za wszystkimi fabrykami, ponieważ jesteśmy geniuszami w wytwarzaniu nowych materiałów, ale katastrofami w ich ponownym użyciu.

Aby się otrząsnąć, Dambo robi to, co zawsze: wsiada na rowerek trójkołowy i jedzie do pracy. Znajduje śmieci, myśli odważnie i widzi, kto jest chętny do pomocy. Buduje gigantycznego trolla ciągnącego za linę cumowniczą prawdziwą motorówkę przez pole w Danii.

Zapytałem go, czy kiedykolwiek był przytłoczony widokiem tak dużej ilości śmieci.

Poczekał chwilę, po czym powiedział: Nie mogę rozwiązać problemu… Ale nie powinieneś rezygnować z prób czynienia dobra, ponieważ nie możesz uratować świata, prawda? Staram się po prostu skupiać na tu i teraz i nie myśleć za dużo o długoterminowej perspektywie, bo to przyprawia o mdłości. Uważa, że ​​można myśleć o czynieniu dobra w tej chwili, zamiast ciągle myśleć o przyszłości. Historia pokazuje nam, że możemy powstać i się zmienić. I to nie jest jednostka, to jest ruch. Chcę być częścią ruchu.

Licząc liczby dotyczące sprzedaży bram w USA, a następnie prognozując, zespół Dambo uważa, że ​​przed jedną z rzeźb Dambo stało ponad 10 milionów ludzi.

Lubię myśleć, że może to mieć wpływ na wszystkie te dzieci – powiedział. Widziałem wiele dzieci, które robiły kostiumy trolli z tektury pochodzącej z recyklingu, ponieważ czerpały z tego inspirację. Mam więc nadzieję, że w jakiś sposób zainspiruję niektórych ludzi do robienia więcej takich rzeczy i budowania ruchu w ten sposób.

Budowa trolla Månemor w Danii.Dzięki uprzejmości Thomasa Dambo

Po pandemii Dambo wznowił swój globalny projekt dotyczący trolli. Następnie, po ponad siedmiu latach pracy w warsztacie, w którym wraz ze swoim zespołem pracował nad niezliczonymi projektami, rząd musiał zburzyć budynek, aby zbudować nowy tunel autostradowy. Musiał zacząć jeszcze raz od nowa.

Dambo, który nie myśli o małych rzeczach, kupił 55-akrową farmę, na której mógł mieszkać z rodziną i przyjaciółmi oraz zbudować nowy warsztat trolli. Ponownie zazielenili przestrzeń, aby zrównoważyć emisję dwutlenku węgla spowodowaną lataniem po całym świecie w celu budowy rzeźb. Farma stanie się centrum kreatywnym i społecznością artystów zbudowaną z materiałów pochodzących z recyklingu. Po bokach nowego warsztatu znajduje się ponad 200 metrów wyrzuconych znaków drogowych, które zostały pocięte i ułożone w skomplikowany wzór, który nazywa smoczymi gontami. Połączony silos został przekształcony w biuro, które nazywa wieżą czarodzieja. Stanie się punktem wyjścia dla jego przyszłych projektów, a ponieważ nie zwalnia tempa i nie rozpamiętuje długo niepowodzeń, będzie wiele przyszłych projektów.

Próbowałem ponownie skontaktować się z Dambo pod koniec 2022 roku, ale jego zespół powiedział mi, że jest w trasie i jest bardzo zajęty. Najpierw nawiązaliśmy kontakt wczesnym rankiem, zanim wszedł na pokład samolotu w Seattle, potem drugi raz bardzo późno w nocy w pokoju hotelowym w Atlancie i wreszcie w połowie marca na jego farmie w Kopenhadze.

Przyszły tydzień będzie pracowity, mówi mi.

Nie mogę sobie tego wyobrazić. Ale on może. Teraz, gdy jest starszy, trudniej jest sobie poradzić z jet lagiem. Są e-maile, spotkania i każdy chce, aby jego podróż była hitem medialnym. Trudniej jest wyjść do szopy i po prostu zbudować coś samemu. Wszystkie te inne rzeczy dowodzą, że stał się supergwiazdą recyklingu, jaką zawsze chciał być. Od czasu do czasu wkrada się syndrom oszusta, ale Dambo, który zbudował trolle w Korei przy -10 stopniach pogody, który przeczekał tyle ciemnych nocy w nieoświetlonej piwnicy, który spędził tak długo pochłonięty swoimi niekończącymi się szalonymi pomysłami i realizując je, wykorzystuje to uczucie, aby ewoluować, ożywiać się i nie stać w miejscu.

Właśnie otworzył wystawę w Atlancie i zakończył wyprawę zwiadowczą, mającą na celu zbudowanie dziesięciu trolli w ciągu trzynastu tygodni w sześciu stanach, zaczynając od New Jersey, a kończąc na Seattle. Na początku 2023 roku otrzymał anonimową darowiznę w wysokości 150 000 dolarów na zbudowanie setnego trolla w dowolnym miejscu. Będąc mistrzem gier i miłośnikiem poszukiwania skarbów, ukrył go w bardzo tajnym miejscu i zapytał obserwujących w Internecie, dokąd powinien się udać. Zwolennicy zasugerowali małą zatoczkę w Grecji, krótką wędrówkę kozim szlakiem przy autostradzie I-70 prowadzącej do Gór Skalistych, nizinny obszar na pastwisku w Bangladeszu i sad pod Benghazi. Moje dzieci chciały, żeby troll rozbił samochód na naszym podjeździe. Mogli to zobaczyć. Wielkie rzeczy wydają im się teraz możliwe. Dambo ma rację; ludzie chcą być częścią tej dużej, ekscytującej rzeczy, ponieważ też widzą możliwości.

Ale Dambo nie tylko ujawnił lokalizację. Kazał wykonać dziewięćdziesiąt dziewięć tabliczek i na każdej z nich widniał kod. Tablice umieszczono na lub w miejscu pobytu jego pierwszych dziewięćdziesięciu dziewięciu trolli. Zbierz wszystkie kody, wpisz je na ekstrawaganckiej mapie trolli na jego stronie internetowej i dopiero wtedy możesz znaleźć setnego trolla.

Na jego stronie internetowej znajduje się film przedstawiający Dambo w Chinach. Wygląda na zmęczonego. Jego napięty harmonogram i ponurość tego, co za nim, wydają się mu ciążyć. Stoi twarzą w twarz z kamerą, po lewej stronie na polu znajdują się schludne zielone rzędy niskich roślin. Po jego prawej stronie, zajmującą resztę ekranu, znajduje się sterta śmieci. Wskazuje na swoją lewą stronę i mówi: To jest stary świat. Następnie wskazuje na swoją prawą stronę i dodaje: To jest nowy świat. A nowy świat powoli przejmuje stary i ostatecznie wszystko będzie wyglądało tak. Wykonuje gesty, jakby śmieci były falą, która zaraz spadnie na rośliny za nimi.

To fatalistyczna myśl – taka, która może sprawić, że ktoś inny wzruszy ramionami i powie, że problem jest zbyt duży, skala niezmierzona, a zakres rozwiązania wykracza poza całą ludzkość, nie mówiąc już o jednej osobie. Jednak Dambo, pomimo tego otrzeźwiającego i wyjątkowego spojrzenia na świat, emanuje radością, buduje społeczność i nadal dzieli się swoim przesłaniem na temat twórczej ochrony środowiska. Postanowił spędzić swoje życie na tej granicy między naturą a jej naruszaniem. W ciągu ostatnich dziewięciu lat zbudował 100 gigantycznych trolli w siedemnastu krajach, używając 14 000 palet i 250 ton złomu, przy pomocy 1500 wolontariuszy przepracowanych przez 75 000 godzin. W chwilach, gdy moje mniejsze ja zastanawiałoby się, jak dalej iść, Thomas Dambo buduje pomniki, wzywając nas, abyśmy byli lepszymi sobą.

Te pomniki już tam są, ale trzeba je znaleźć.