Oto historie życia, które warto przeczytać w tym roku.Dzięki uprzejmości wydawców

Historię życia można czytać dla przyjemności. Ale innym razem czytanie wspomnień lub biografii może być poszerzonym ćwiczeniem, otwierającym nas na szersze prawdy o naszym świecie. Często jest to budujące doświadczenie, które przypomina nam o naszej uniwersalnej ludzkiej wrażliwości i wspólnym dążeniu do celu w życiu.

Biografie i wspomnienia opisujące niezwykłe życie – czy to ze względu na sławę, fortunę, czy po prostu fascynację – mają moc inspirowania nas ze względu na ich głębię, ciekawość i wyzwania. W tym roku do księgarń trafia bogaty kalendarz osobistych historii, zmagających się z enigmatycznymi postaciami publicznymi, takimi jak piosenkarka Joni Mitchell i pisarz Ian Fleming, po szczegółowe analizy tego, jak macierzyństwo i socjopatia kształtują nasze życie – na dobre i na złe.

ZOBACZ TAKŻE: Najlepsze wspomnienia o uzależnieniach dla trzeźwych ciekawskich

Tutaj zestawiamy niektóre z najbardziej satysfakcjonujących biografii i wspomnień, które ukażą się w 2024 roku. Znajdują się w nich historie o traumie i powrocie do zdrowia, sztuka jako polityka i polityka jako sztuka, a także zdania w postaci lekcji życia pojedynczego człowieka rozłożone w książkach, które skłonią Cię do ponownego przemyślenia historii życia osobistego . W końcu zrozumienie triumfów i prób innych może pomóc nam zobaczyć, jak możemy zmienić własne życie, aby stworzyć coś innego, a nawet lepszego.

Zodiak: graficzne wspomnienie autorstwa Ai Weiwei i zilustrowane przez Gianlucę Costantiniego

„Zodiak: wspomnienia graficzne” Ai Weiwei.Dziesięć prędkości graficznych

Ai Weiwei, obrazoburczy artysta i zaciekły krytyk swoich ojczystych Chin, łączy baśnie z lekcjami moralności, aby sugestywnie odtworzyć historię swojego życia w formie graficznej. Ilustracje wykonał włoski artysta Gianluca Costantini. Każdy artysta, który nie jest aktywistą, jest martwym artystą – pisze Weiwei Zodiak , obejmując wszystko, od zwierząt występujących w chińskim zodiaku po mistyczne opowieści folklorystyczne o zwierzętach anamorficznych, aby dowieść konieczności sztuki jako ucieleśnienia polityki. Ćwiczenie medytacyjne wykorzystuje zwięzłe anegdoty i uderzające wizualizacje, aby naszkicować niezwykłą historię życia naznaczoną walką. To jeden splatający się manifest polityczny, filozofia i osobiste wspomnienia, które mają zaangażować czytelników w kwestię konieczności sztuki i agitacji przeciwko władzy w świecie, w którym czasami musimy stawiać opór i walczyć.

Dzienniki alfabetyczne przez Sheilę Heti

„Pamiętniki alfabetyczne” Sheili Heti.Farrara, Strausa i Giroux

Sheila Heti, znana już ze swoich eksperymentalnych pism, przez dziesięć lat prowadzi wpisy w pamiętniku i zestawia zdania z alfabetem od A do Z. Projekt jest wywrotowym przemyśleniem na nowo naszego stosunku do introspekcji, który często wymaga porządku i przejrzystości, jak w pisaniu pamiętników – które odwzorowują nowe wzorce i tematy w swojej chaotycznej formie. Heti bawi się zarówno swoimi konfesjonałami, jak i swoim czasami stereotypowym stylem pisania (np. świadomie używa „Oczywiście” we wpisach), aby odtworzyć zmiany dokonane (i niezrealizowane) na przestrzeni dziesięciu lat jej życia. Dzienniki alfabetyczne jest książką czasami wymagającą ze względu na niespójność wpisów, pozostaje jednak pouczającym projektem w myśleniu o wysiłkach związanych z samodokumentacją.

Splinters: inny rodzaj historii miłosnej przez Lesliego Jamisona

„Splinters: inny rodzaj historii miłosnej” Leslie Jamison.Mały, Brown i Spółka

W przeciwieństwie do jej poprzednich prac Egzaminy na empatię , w której badano nasze wzajemne relacje i ludzkie cierpienie, pisarka Leslie Jamison zmaga się dziś z własnym nieudanym małżeństwem i smutkiem związanym z samotnym rodzicielstwem. Po urodzeniu córki Jamison rozwodzi się ze swoim partnerem C, przeżywa perypetie i trudności w relacjach z odrodzeniem (m.in. z byłym filozofem) i konfrontuje się z nierozwiązanymi bólami emocjonalnymi wynikającymi z własnego życia po rozwodzie rodziców. W swojej intymnej opowieści – połączonej z jej znakomitą prozą – Jamison przedstawia osobistą historię, która potwierdza niekończący się podział, z jakim borykają się matki (i inne osoby), dzieląc się między partnerami, dziećmi i własnym życiem.

Chłopak Saoirse Moniki Jackson

Radiant: życie i linia Keitha Haringa przez Brada Goocha

„Radiant: życie i linia Keitha Haringa” Brada Goocha.Harfiarka

Niezależnie od tego, czy tańczą postacie, czy promienne dziecko, rozpoznawalne kreskówkowe symbole w sztuce Keitha Haringa przetrwają do dziś jako stenograficzne znaki reprezentujące zarówno jego żartobliwość, jak i politykę. Haring (1958-1990) jest tematem zręcznej biografii pisarza Brada Goocha, pt. Promienny , książka, która wydobywa nowe materiały z archiwum wraz z wywiadami ze współczesnymi, aby ponownie ocenić wpływowego quasi-celebrytę. Od trudnych początków oznaczania graffiti na murach Nowego Jorku po zabawy z Andym Warholem i Madonną przy dziełach sztuki, Haring walczył ze wszystkim, od twierdzeń o zaprzedaniu się po nadmierną prostotę. Kontynuował jednak pracę, w której wykorzystano chwytliwe cytaty i kolorowe obrazy, aby przekazać niesmaczne przesłania polityczne – od AIDS po crack. Na tym nowym szlachetnym portrecie dobitnie uwieczniono życie tragicznie przerwane w wieku 31 lat.

Dom Ukrytych Znaczeń przez RuPaula Charlesa

„Dom ukrytych znaczeń” RuPaula Charlesa.Książki uliczne Dey

W Dom Ukrytego Znaczenia , słynna drag queen RuPaul, uważa, że ​​jej mroczny świat wewnętrzny ukształtował – i utrudniał – całe życie teatralności naginającej płeć. Symbolicznym domem w centrum opowieści jest jego ego, nękająca bariera, która najwyraźniej długo powstrzymywała artystę od realizacji marzeń o wielkości. Teraz jako najbardziej rozpoznawalna drag queen na świecie – dzięki programowi telewizyjnemu spopularyzowała tę formę sztuki wśród mainstreamowej publiczności Wyścig dragów RuPaula — RuPaul zastanawia się nad siłą, jaką przeciąganie i miłość własna od dawna oferują w jego trudnym, a czasem pełnym tortur życiu. Czytelnicy spodziewający się bzdurnych historii mogą być rozczarowani, ale psychologiczna samoocena zawarta na kartach tego pamiętnika jest o wiele bardziej budująca, niż mogłyby być kiedykolwiek hollywoodzkie plotki.

Socjopata: wspomnienia autorstwa Patrica Gagne’a

„Socjopata: wspomnienia” Patrica Gagne’a.Simona i Schustera

Patric Gagne to mało prawdopodobny temat na wspomnienia o socjopatach. Tym bardziej, że jest byłą terapeutką z doktoratem z psychologii klinicznej. Mimo to Gagne twierdzi, że po trudnym dzieciństwie pełnym zachowań aspołecznych (takich jak kradzież bibelotów i przeklinanie nauczycieli) oraz trudnej dorosłości (obecnie kradnięcie kart kredytowych i walka z autorytetami) otrzymuje diagnozę socjopatii. Jej wspomnienia wspominają wiele epizodów złego zachowania – czynów często naznaczonych brakiem empatii, poczucia winy, a nawet zwykłej przyzwoitości – gdy jej wielka niechęć psuje jej zdolność do nawiązywania kontaktu z innymi. Socjopata to satysfakcjonujące osobiste ujawnienie, które obnaża tajemnicę oczernianego stanu psychicznego, tak często postrzeganego jako całkowicie nieuleczalny lub niemożliwy do naprawienia. Dopiero teraz pojawiła się znajoma twarz i prawdziwa historia powiązana z prognozami.

Ian Fleming: Człowiek kompletny przez Nicholasa Szekspira

„Ian Fleming: Człowiek kompletny” Nicholasa Szekspira.Harfiarka

Nicholas Shakespeare to uznany powieściopisarz i wnikliwy biograf, tworzący opowieści, które charakteryzują się wnikliwym podejściem do tematów i dużą dbałością o szczegóły. Ian Fleming (1908-1964), legendarny twórca Jamesa Bonda, to ostatnia osoba, która została poddana terapii Szekspira. Dzięki dostępowi do nowych materiałów rodzinnych z majątku Flemingów pozornie sprzeczny Fleming zostaje na nowo postrzegany jako osoba zupełnie inna od jego popularnego wizerunku. Czerpiąc wskazówki z historii życia Fleminga – od wyrafinowanego wychowania spędzonego w drogich prywatnych szkołach po pracę dla Reutersa jako dziennikarz w Związku Radzieckim – Szekspir odkrywa, jak te doświadczenia ukształtowały nieuchwytny świat szpiegostwa i intryg wykreowany w powieściach Fleminga. Inne ustalenia obejmują to, w jaki sposób Bond prawdopodobnie został poinformowany przez kawalera ojca Fleminga, majora, który walczył podczas I wojny światowej. Z tym bio najlepiej smakuje martini (wstrząśnięte, nie mieszane).

Nóż: Medytacje po próbie morderstwa przez Salmana Rushdiego

„Nóż: Medytacje po próbie morderstwa” Salmana Rushdiego.Losowy dom

Salman Rushdie podczas rzadkiego wykładu publicznego w Nowym Jorku w sierpniu 2022 r. został brutalnie dźgnięty nożem przez napastnika wymachującego nożem. W wyniku ataku Rushdie stracił lewą rękę i wzrok na jedno oko. Rozmawiam z „Nowojorczyka”. rok później potwierdził, że trwają prace nad wspomnieniami, które skonfrontują to wstrząsające doświadczenie egzystencjalne: Kiedy ktoś wbija ci nóż, jest to historia pierwszoosobowa. To historia „ja”. Nóż: Medytacje po próbie morderstwa ma być jego surową, odkrywczą i głęboko psychologiczną konfrontacją z brutalnym incydentem. Podobnie jak miecz Damoklesa, brutalność prześladuje Rushdiego od dawna, od czasu fatwy wydanej przeciwko autorowi w 1989 r. po opublikowaniu jego kontrowersyjnej powieści pt. Szatańskie wersety . Odpowiedzią na takie barbarzyństwo, jak twierdzi Rushdie, jest znalezienie siły, by ponownie wstać.

Sztuka umierania: pisma, 2019–2022 autor: Peter Schjeldahl (wydanie: 14 maja)

„Sztuka umierania: pisma, 2019–2022” Petera Schjeldahla.Prasa Abramsa

Peter Schjeldahl (1942-2022), wieloletni krytyk sztuki „Nowojorczyka”. , skonfrontował się ze swoją śmiertelnością, gdy w 2019 r. zdiagnozowano u niego nieuleczalnego raka płuc. Powstały w ten sposób zbiór esejów napisał: Sztuka umierania , to mistrzowska medytacja nad jednym życiem, całkowicie pochłoniętym estetyką i krytyką. To dyskursywna taktyka pamiętnika, która unika dyskusji o nadchodzącej śmierci Schjeldahla, jednocześnie potwierdzając jego nieuchronną wizytę, unikając jej. Przyznając, że myśli o śmierci rzadziej niż ja kiedyś, Schjeldahl poświęca większość stron na powrót do znanych tematów artystycznych – od twórczości Edwarda Hoppera po Pop Art Petera Saula – jako narzędzia do ponownego zbadania własnego niezwykłego życia. Schjeldahl twierdzi, że życie rozpoczęte na skromnym Środkowym Zachodzie pozwoliło mu w ostatecznym rozrachunku pisać o sztuce w sposób jasny i przekonujący przez całą karierę. Takie pośmiertne rozważania stanowią pouczającą lekcję na temat siły amerykańskiej sztuki, szeptane na marginesie na temat tragedii śmierci, która czeka nas wszystkich.

Podróżowanie: ścieżką Joni Mitchell autor: Ann Powers (wydanie: 11 czerwca)

„Podróżowanie: ścieżką Joni Mitchell” Ann Powers.Książki uliczne Dey

Joni Mitchell przeżyła ostatnio niezwykłe odrodzenie, będąc już jedną z najbardziej uznanych i trwałych piosenkarek/autorów tekstów. Po wycofaniu się z wystąpień publicznych ze względów zdrowotnych w 2010 roku 80-letni Mitchell powrócił na światło dzienne dzięki Wyróżnienie Kennedy Centers 2021 , jakiś występ przyjmujący Nagrodę Gershwina 2023 i nawet A występ na żywo podczas tegorocznej ceremonii rozdania nagród Grammy . Dzieje się tak na tle publicznego świętowania Mitchella NPR Krytyczka muzyczna Ann Powers śledzi historię życia i muzyczną (re)ewolucję piosenkarki, od folku po jazz i muzykę rockową po soul, na przestrzeni pięciu dekad na potrzeby amerykańskiego śpiewnika. To, co za chwilę przeczytacie, nie jest standardowym opisem życia i twórczości Joni Mitchell – pisze we wstępie. Zamiast tego projekt Powersa pokazuje, jak liczne podróże Mitchella – od dosłownych podróży inspirujących utwory takie jak All I Want po wewnętrzne zgłębianie psychiki Mitchella, takie jak piosenka Both Sides Now – zawsze inspirowały jego trwałą, pełną emocji i namacalną twórczość. Te podróże są kluczem, mówi Powers, do zrozumienia enigmatycznego artysty.